จวบจนสิ้นแสงแดงดาว

📝 Just Read a Lot's Review

🥀 ไม่ประทับใจก็คงไม่ได้แล้วจริงๆกับเล่มนี้
คือตอนจบมันไม่ได้เศร้าอะไรขนาดนั้นนะ
แต่ระหว่างทาง การดำเนินเรื่องมันอวลมากๆ
มันอัดแน่นไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร
สถานการณ์ต่าง ๆ และการบรรยายที่สละสลวยขลังๆ
ทำให้เรื่องราวยิ่งอินเข้าไปใหญ่เลย เอาจริงว่าอ่านแล้ว
แทบแยกไม่ออกว่านี่เรื่องแต่งหรือเรื่องจริง สุดยอดมาก
.
เรื่องราวของ รุธิระ ธีรวงศ์ ที่เผชิญกับสถานการณ์ลี้ภัย
ทางการเมืองจากพนมเปญไปสู่ประเทศไทย
ด้วยความไม่สมบูรณ์พร้อมของร่างกาย
จึงทำให้การเดินทางค่อนข้างลำบาก ต้องอาศัย
ผู้ดูแลคนสนิท เป็นดั่งดวงตา พาเขารอนแรมหลบหนี
ไปยังดินแดนที่ห่างไกล เจอกับเหตุการณ์อันตรายเสี่ยงชีวิตมากมาย
.
เรื่องเล่าถึงความสัมพันธ์ของนายกับบ่าวตั้งแต่เริ่ม
จนร่วมเผชิญความยากลำบาก สถานการณ์ร้ายแรงไปด้วยกัน
จนไปถึงฉากที่จำต้องตัดสินใจครั้งสำคัญ
ทั้งหมวดล้วนบรรยายด้วยภาษาที่สละสลวยมากก
แต่ค่อนข้างจะสบายใจ เพราะคำศัพท์ไม่ได้ยากมากนัก
ประกอบกับที่อ่านงานเขียนของนักเขียนท่านนี้มาก่อน
(มนุษย์ซึมเศร้ากับเรื่องเล่าสีขาวดำ และร้านหนังสือ
24 ชั่วโมงสุดท้าย) ทำให้รู้คำศัพท์ส่วนใหญ่ที่นักเขียนชอบใช้ได้เยอะ
.
เนื่องจาก Setup ของเรื่องคือเป็นยุคเก่า ภาษาที่ใช้จึงค่อนข้าง
เข้ากันได้ดี และด้วยบริบทของตัวเอกที่เป็นเจ้าคนนายคน
ภาษาที่พูด ที่ใช้ จึงอบอุ่นอ่อนโยนจนสัมผัสได้
.
และในเมื่อนักเขียนเป็นหนอนหนังสือ (คิดว่าใช่นะคะ 🤣)
เราจึงได้พบชื่อหนังสือที่เราคุ้นเคยมากมายอยู่ในเล่มนี้
อ่านไปเรื่อยๆ พอเจอทีนึงก็ตื่นเต้นมาก อิอิ
.
'หนังสือไม่ได้เปลี่ยนชีวิต แต่หนังสือเปลี่ยนโอกาสในชีวิต'
.
อีกเรื่องที่ทำให้งานเขียนชิ้นนี้มันน่าติดตามมากๆ คือ
ในเรื่องไม่บอกเลยนะว่าตัวเอกของเราสายตาไม่ดีอย่างไร
คือบอดสนิทเลยมั้ย หรือแค่การมองเห็นแย่มากจริงๆ
อาศัยรู้จากคำบรรยายในหนังสือทั้งหมด (ฝากเฉลยทีค่ะใครรู้อิอิ)
เป็นงานเขียนที่ชวนตื่นเต้นติดตามมากก ว่าจะเป็นยังไงต่อไป
ด้วยสายตาเช่นนี้ และยังต่อลี้ภัยในสถานการณ์บ้านเมืองเลวร้าย
คืออ่านแล้วตื่นเต้นเข้มข้นมากจริงๆค่ะ

เล่มนี้ต้องขอขอบคุณทางสำนักพิมพ์จริงๆค่ะ
ที่นำส่งมาให้อ่าน และประทับใจจริงๆ ไม่ผิดหวังกับเล่มนี้เลย
ยอดเยี่ยมมากค่ะ ขอบคุณที่ทำให้ได้อ่านวานเขียนดีๆค่ะ 😊