BOOK NO. 0892

ความฝันเริ่มต้นที่…สถานีซัมนังจิน

내리실 역은 삼랑진역입니다

Oh Se-o

👤ผู้เขียนOh Se-o
🌐ผู้แปลพัชรางสุ์
🏢สำนักพิมพ์Glow
🎨ชื่อนักวาด
📄จำนวนหน้า280 หน้า
🔢ISBN9786168329948
📅อ่านจบเมื่อ19/03/2026

📷 รูปภาพ

📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้

‘อูชังฮวา’ พนักงานบริษัทที่ถูกสังคมเมืองปฏิเสธจนต้องออกจากงานอย่างไม่เป็นธรรม

‘คังมีจอง’ สาววัยทำงานที่วุฒิการศึกษาและพื้นเพเป็นคนชนบททำให้เธอไม่ได้รับการยอมรับทั้งในชีวิตรักและชีวิตการงาน

บนรถไฟมุ่งหน้ากลับบ้านเกิด ทั้งคู่ได้นั่งข้างกันและบทสนทนาที่เกิดขึ้นก็ทำให้ตระหนักได้ว่าชีวิตที่น่าผิดหวังและรู้สึกเป็นคนนอกในเมืองใหญ่นั้นคล้ายกันอย่างน่าประหลาดแต่คำบอกเล่าสั้นๆ เกี่ยวกับ ‘สถานีซัมนังจิน’ สถานีรถไฟเล็กๆ ที่รถไฟความเร็วสูงไม่เคยแวะจอดกลับจุดประกายสำคัญ

เพราะที่สถานีแห่งนี้... พวกเขาได้ค้นพบ ‘พื้นที่’ ที่พอดีกับตัวเองและสามารถเริ่มต้นชีวิต ตามหาความฝันที่แท้จริงได้อีกครั้ง

📝 Just Read a Lot's Review

🌸 ‘หวังว่าคุณจะกลายเป็นคนที่ใครๆ
ก็อยากเจอซ้ำแล้วซ้ำเล่า มากกว่าจะเป็น
แค่ใครบางคนที่เจอกันเป็นเรื่องปกติ’

🔖 ความฝันเริ่มต้นที่... สถานีซัมนังจิน
โอซอ เขียน
พัชรางสุ์ แปล
สนพ. glow

เพลินๆ และฟีลกู้ดมากจ้ะ เป็นความรักแบบผู้ใหญ่นะ
จบฟีลแบบ GDH 🤣 ปล่อยใจล่องลอยต่อยอดเอง
อารมณ์นิยายเชิงแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวมาก
คือถ้าเป็นคนเกาหลีอ่าน อ่านจบชั้นถือเล่มนี้ไปเลยอะ
เอาไปเซลฟี่กับเมืองว่าชั้นมาตามรอยแล้ว 🌸✨

🚂 ชายหญิงแปลกหน้ามานั่งข้างกันบนรถไฟไปบ้านนอก
ซึ่งอายุอานามทั้งคู่ก็ไม่ใช่วัยรุ่นแล้วด้วย
มีจอง(ญ)ก็ชวนชังฮวา(ช)คุยระหว่างนั้น
คุยกันไปมา จับใจความ+อนุมานได้ว่า ทั้งคู่กลับบ้าน
กลับแบบกลับเลย ไม่ใช่แค่มาเยี่ยมเท่านั้น
มีจองลงสถานีซัมนังจิน ที่หมู่บ้านเล็กๆ
ก่อนถึงเมืองพูซานบ้านชังฮวา

ระหว่างบทสนทนาบอกเลยว่าทั้งคู่ก็ประทับใจกันและกัน
มีจองก็ชวนด้วยนะว่าไว้แวะมาที่หมู่บ้านของเธอนะ
และเล่าเรื่องราวมากมายของหมู่บ้านให้ฟัง
หลังจากแยกกัน มีคุณลุงที่ชังฮวาช่วยเรื่องกระเป๋าเดินทาง
ให้ส้มมากิน เห็นบอกว่าเป็นส้มของซัมนังจิน

จากเรื่องที่เกิดทั้งมีจอง และส้มที่ได้จากลุง
ทำให้เค้าตัดสินใจเดินทางไปหมู่บ้านนั้นในวันหนึ่ง
เค้ารู้สึกดีกับที่นี่ขึ้นมาจริงๆ และได้เจอคุณลุงอีกครั้ง
เปิดร้านถ่ายรูปเก่าๆหน้าสถานี เมื่อถูกใจกัน
พูดคุย เลี้ยงกาแฟกัน ซังฮวาก็แวะไปหาลุงบ่อยๆ

✨ปาฏิหาริย์เกิดด วันนึงกลับไป ร้านถ่ายรูปลุง
กลายเป็นตึกเก่าๆประกาศขาย ไปถามร้านขายอสังหาฯ
ก็บอกว่าลุงเสียไป 10 ปีแล้ว ตึกขายอยู่ สนใจมั้ย
อาาาห์ โชคชะตาของเค้าแล้ว เค้าจึงตัดสินใจซื้อตึก!
และเปิดร้านกาแฟ ‘กระท่อมแห่งสถานีซัมนังจิน’ ขึ้น
ในหมู่บ้านเล็กๆแห่งนั้นนั่นเอง ..

และเดี๋ยวก็จะเจอมีจอง และใครๆอีกมากมาย
ที่มาทำให้ร้านกาแฟแห่งนี้กลายเป็นที่รวมใจ
และสร้างแรงบันดาลใจให้อีกหลายคนรวมถึงมีจองด้วย
อบอุ่น อบอวลไปด้วยความฝัน ความหวังดี
ความรัก การปลอบโยน บอกเลยเล่มนี้ ฟิลกู้ดฟิลใจแบบ 100%

✨ซัมนังจินไม่ใช่สถานที่ .. แต่คือผู้คน