คุณโมโมโกะกับวันที่ต้องอยู่คนเดียว
おらおらでひとりいぐも
Wakatake Chisako
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
โลกนี้มีบางเรื่องต้องเป็นไปโดยที่เราทำอะไรไม่ได้
ต่อให้พยายามแค่ไหน ดื้นรนตะเกียกตะกายอยู่ตรงหน้าก็ไม่อาจไขว่คว้า
พอได้รู้แบบนั้น ข้าเริ่มรู้สึกว่าวิถีชีวิตที่ทำงานยุ่งตลอดเวลาเพื่อให้ได้บางสิ่ง
หรือเพื่อชนะบางอย่างจนแทบไม่มีเวลาให้ครุ่นคิดเรื่องวันข้างหน้านั้น
เป็นการทุ่มเทกำลังแบบผิดที่ผิดทาง…ข้าคิดว่าการมีชีวิตเพื่อคนอื่นเป็นความทรมาน…
ตัวเองคือสิ่งที่เราควรต้องเคารพมากกว่าอย่างอื่น ถ้าลองคิดไตร่ตรองให้ดี
นี่เป็นเรื่องธรรมดา…ความรู้สึกเหล่านั้นค่อย ๆ จางลงตามจำนวนปีที่ผ่านผัน
เกิดความเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าบางเรื่องเป็นเหตุสุดวิสัย
มีหลายเรื่องเกินความสามารถของมนุษย์ที่จะควบคุมได้
ความเข้าใจนั้นเพิ่มทวีขึ้นตามวันเวลา
พอได้แล้วกับความรู้สึกผิดและการโทษตัวเอง
จงให้อภัยตัวเองหากว่ายังมีความรู้สึกนั้นอยู่
📝 Just Read a Lot's Review
‘ที่ผ่านมาก็มีหลายเรื่องไม่เป็นอย่างใจคิด
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ผ่านมาได้นี่
เชื่อเถอะว่าครั้งนี้เธอก็จะผ่านไปได้อีกเช่นกัน’
🔖 คุณโมโมโกะกับวันที่ต้องอยู่คนเดียว
วากาตาเกะ ชิซาโกะ เขียน
รัตน์จิต ทองเปรม แปล
สนพ. biblio
ศิลปะแห่งการอยู่คนเดียวที่แท้ 😂
หนังสือเล่มไม่หนา มีคุณยายโมโมโกะเป็นนักแสดงเดี่ยว
ก็คือหมายถึง โซโล่คนเดียวทั้งเรื่อง พูดเอออออยู่คนเดียว
โต้ตอบกับเสียงในหัวของตัวเอง
และเรื่องราวก็ดำเนินไปในช่วงนึงของความเปลี่ยวเหงา
‘ความชราอาจหมายถึงประสบการณ์และความเข้าใจ ...
การได้เข้าใจบางอย่างแม้จะแค่เล็กน้อยสนุกจะตายไป’
อ่านเพลินๆ มึนๆ ไปกับคุณยายและเสียงในหัว
ที่ก็ทั้งพูดคุยเรื่อยเปื่อยถึงชีวิตประจำวัน
เรื่องลูกชายบ้าง สามีบ้าง และการเดินทางไปภูเขา
ที่เหมือนเป็นอีกหนึ่งจุดหมายในการพิชิตความตั้งใจ
และแน่นอนว่าเป็นหนังสือรางวัล
หรือเราอาจไม่ถนัดแนวนี้ไม๊นะ 😂 แนวแบบแอ๊บสแตร็คนิดๆ
พูดถึงชีวิตและต้องตีความเพื่อให้จิตใจเราเข้าใจ
หัวใจของคุณยายโมโมโกะน้ะนะ 😌
‘คุณโมโมโกะส่งมือให้หญิงสาวโดยไม่ปริปากพูด
ดึงเธอให้ลุกขึ้นแล้วเดินไปด้วยกัน
ไม่มีทางอื่นนอกจากเดินต่อไป’