ปริศนาสายเลือดต้องห้าม

📝 Just Read a Lot's Review

‘คนที่อยู่ในห้องตรวจนี้มีเพียงชายสองคน
ที่หน้าตาเหมือนกัน คนหนึ่งเป็น คนหนึ่งตาย’

🔖 ปริศนาสายเลือดต้องห้าม
ยามางูจิ มิโอะ เขียน
กิ่งดาว ไตรยสุนันท์ แปล
สนพ. daifuku

ตอนแรกเรื่อยๆนะ พอเข้าบทเข้มข้นปุ้บเครื่องติดเลย!
ความจริงของเรื่องตอนหลังคือว้าวมาก
แล้วมันเป็นกรณีที่ก็เกิดขึ้นได้จริง เห็นในข่าวบ่อยอยู่
มันเป็นเคมีซัมติงแหละที่ดึงดูดเราให้เข้าหากัน
แต่สุดท้ายพอความจริงปรากฏ ไอเคมีนี่กลับมาทำร้ายซะงั้น

💥 หมอฉุกเฉินรับคนไข้กลางดึก แต่ที่กรีสคือ
คนไข้ ที่สุดท้ายกลายเป็นคนตุย หน้าเหมือนตัวเองเด้ะ!
ถามกู้ภัยก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร เลยเรียก ‘ฉุกเฉิน12’ ไปก่อน

บังเอิญว่าเค้าอยู่ รพ.เดียวกับเพื่อนสมัย ม.ปลาย
ที่เป็นที่ไว้ว้างใจในการให้คำปรึกษาปัญหาต่างๆ
เพื่อนว่า งั้นก็ต้องลองสืบประวัติตัวเองดูมััย
แม้ว่าจะยืนยันว่าเป็นลูกคนเดียว แต่พ่อแม่ก็จากไปแล้ว
ไปถามก็คงไม่ได้ ลองเช็คประวัติตอนคลอดดูหน่อย

กลับไปหาเอกสารก็เจอบันทึกที่ว่าอยู่
ช่วงตอนตั้งครรภ์หาคุณหมอที่ รีโปรคลินิค
หาข้อมูลดูแล้วเป็นคลินิคของผู้มีบุตรยาก
เค้ากับเพื่อนก็นัดแนะกันไปหา ผอ.รพ.
และคนที่นั่นก็ทักเค้าขึ้นมาด้วยอีกชื่อนึง
ก็เลยเข้าใจได้ว่า ไอหนุ่มฉุกเฉิน12ต้องเคยมาที่นี่แน่

เล่าความจริงผ่านเลขา ผอ.ไป เพื่อขอพบ
ได้คำตอบว่า ขอนัดอีกทีจะเตรียมข้อมูลมาคุย
เพราะเค้า ‘สมควรได้รับรู้ความจริง’
แต่พอถึงวันเวลานัด กลับพบ ผอ.ตุยอยู่ในห้องงงง😱
กลายเป็น ฆตก.ในห้องปิดตายไปเฉยยยย

ความจริงก็ไม่ได้ ยังต้องมาเป็นพยานการตุยอีก
งานนี้สืบกันต่อสิครัช และความจริงที่สมควรรู้คืออะไร!

เอาจริงว่า สนุกเลยนะ แต่ต้องผ่านช่วงอรัมภบทหน่อย
พอเข้าพาร์ทที่เริ่มรู้เฉลย ปะติดปะต่อได้แล้ว
บอกเลยอื้อหืออออ โหหหหห เชื่อมโยงไว้โหดมากก
แต่ก็แอบหดหู่ใจนะในบทสรุป และชีวิตที่ต้องดำเนินไป

⭐️ ประโยคที่ชอบในเรื่อง
— ต่อจากนี้ก็มีความสุขได้น่า ขอแค่ยังมีชีวิตอยู่ (p.128)

— บนโลกนี้ยังมีสิ่งที่เรียกว่า เศษเสี้ยวของอารมณ์
ที่ไม่สามารถตัดสินได้ด้วยตรรกะและบางครั้ง
สิ่งนั้นก็ดึงคนเข้าไปสู่ความตายได้ (p.294)

ปอลอ แล้วในเรื่องตัวเอกมันก็ชมเพื่อนมันจัง
รูปหล่อ หน้าตาหล่อ เอะอะ หล่อๆๆๆ จนอ่านไปก็คิดไป
ว่า เอ.... มันยังไงน้ออออ 😂