สวนฤดูร้อนแห่งวัยเยาว์ของพวกเราและคุณตา

📝 Just Read a Lot's Review

🍇 ‘ทั้งที่ตอนแรกพวกผมเป็นฝ่ายมองคุณตา
แต่ตอนนี้กลับเป็นฝ่ายถูกมองเสียเองตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้’

เป็นอีกเล่มที่เสียน้ำตาให้เลยจ้าาา ฮืออออ
ก็เออๆ รู้ตีมและก็เตรียมใจมาระดับนึง
แต่สุดท้ายมันก็ไม่ไหวจริงๆ มันกระทันหันสุด
นักเขียนหักโค้งลงเหวใสใจชั้นทันที แงงง้
ขอยกให้เป็นอีกเล่มที่เป็นความทรงจำในวันวาน
ที่มีคุณค่าอีกเล่มนึงเลย 🤍

ด.ช. 3 คน ชั้น ป.6 เป็นเพื่อนกัน เพื่อนซี้ไปไหนไปกัน
วันนึงเจ้ายามาชิตะกลับจากงานศพคุณย่า
อีก 2 คนก็ถามว่าเป็นยังไง แล้วคนตายนี่เป็นยังไง
เจ้าคาวาเบะก็บอกว่า แม่บอกว่ามีคุณตาอยู่คนนึง
เหมือนว่าแกใกล้จะตุยแล้วนะ พวกเค้าเลยตัดสินใจ
ว่าฤดูร้อนนี้จะไปสังเกตการณ์บ้านคุณตากัน
ด้วยความอยากรู้แบบซื่อๆว่า ถ้าตุยไปอย่างโดดเดี่ยวเป็นยังไง
เพราะเหมือนว่าคุณตาจะอยู่คนเดียวด้วย
(เรื่องมันเริ่มจากความบ้าบอวัยคึกคะนองโดยแท้ 😤)

ทั้ง 3 ก็ไปปักหลักสังเกตการณ์อยู่หลายวันเลย
แดดออก ฝนตก ก็ไม่ย่อท้อ กิจวัตรคุณตาก็เดิมๆ ไม่มีอะไร
คุณตาออกไปหาของกิน ก็สะกดรอยตามไป
ก็เลยรู้ว่าคุณตาไม่ค่อยได้กินดีๆเท่าไหร่
มีอยู่วันนึงยามาชิตะ เอาซาซิมิจากที่บ้าน (บ้านขายปลา)
มาให้คุณตาด้วย มาวางหน้าบ้านแล้วหนีไปซ่อน
ตาแกก็งงๆนะ แต่ก็เอ้อหยิบไปกินล้ะ

วันนึง ตากองขยะเอาไว้บริเวณบ้านรอจะทิ้ง
แล้วมันแบบเหม็นมาก เพราะหมมไว้หลายวันจัด
คิยามะ(ตัวเอกเรา) ทนไม่ไหว จึงเข้าบ้านไปหวังจะเอาขยะไปทิ้ง
จ้ะเอ๋ คุณตาโผล่มาพอดี พวกแกทำอะไรกัน!!!
อารามตกใจ ก็เลยพูดกันไม่ค่อยดี ไอเจ้าคาวาเบะบอกว่า
ก็มารอดูคุณตาตุยน้ะสิ คุณตาก็แบบอึ้งนะ แล้วก็เข้าบ้านไป

จากนั้นละ ความสัมพันธ์ก็เริ่มขึ้น คราวนี้ตามโจ่งแจ้งเลย
แล้วเหมือนตาก็รับคำท้า กิจวัตประจำวันก็ดีขึ้น
เหมือนจะสู้กับเด็กๆ ว่า ข้าไม่ตายง่ายๆหรอกเว้ย 🤣
แล้วก็ค่อยๆเรียกเด็กๆเข้าไปในบ้าน
ให้ช่วยถอนหญ้า ทาสีบ้าน ตากผ้าใดๆ แล้วก็หั่นแตงโมให้กิน
สวนรกก็วางแผนจะปลูกดอกไม้กัน จุ๊งจิ๊ง
นั่นล้ะ ฤดูร้อนของคุณตาและเด็กสามคนจึงเริ่มขึ้นอย่างนี้

ตามนี้เลย ซาบซึ้งใจมากก มาอ่านกันน้าาา
สุดท้ายแล้วคุณตาก็เอ็นดูเด็กๆเลื้อเกินน ฮืออ
เกียมทิชชู่ไว้เลย เพราะใจมันโดนกระแทกอย่างแรง
แม้จะรู้ว่าซีนนี้ต้องมาถึง แต่ก็ยากที่จะไม่เศร้าจริงๆ แง้ 🥹