นัดพบ ‘ความหวัง’ ที่พิพิธภัณฑ์รองเดวู

📝 Just Read a Lot's Review

🤍 ‘นี่คือสถานที่ที่จัดแสดงผลงานศิลปะ
เพียงชิ้นเดียว ที่เต็มไปด้วยเรื่องราว
ของบุคคลเพียงคนเดียวเท่านั้น’

ชีวิตเราบางทีก็อยู่ไกลกับพวกกิจกรรมชมศิลปะ
ตามนิทรรศการในพิพิธภัณฑ์หรือสถานจัดแสดงอ่านะ
สำหรับเรื่องนี้เราเลยอยากอ่านเป็นพิเศษเลยทีเดียว
เพราะอยากใกล้ชิดกับมันบ้าง ผ่านนิยายก็ยังดี 5555

ก็เลยได้รู้ว่า ผลงานศิลปะ ที่เค้าจัดแสดงกันตามนิรรษการเนี่ย
มันไม่จำเป็นแค่ต้องเป็นรูปภาพบนผนังเท่านั้น
คือหลายๆอย่าง มันก็เป็นผลงานศิลปะได้อะนะ
ซึ่งเออ พอสิ่งต่างๆ มันถูกถ่ายทอดผ่านศิลปิน
ที่ตั้งใจจะสื่อสารเรื่องราวผ่านไอเทมที่สื่อความหมาย
มันก็ทำให้ใจเรามองโลกอย่างละเอียดอ่อนขึ้นอ่าน้า

ไม่ต้องรู้งานศิลปะ ไม่ต้องรู้จักศิลปินดังก็อ่านได้
เพราะตัวเอกของเรื่องยังไม่รู้เลย 555555
เค้าสมัครงานผู้ประกาศไม่ผ่าน(ซักที)ในครั้งนี้
ก็ยังโชคดีมีคนติดต่อมาเสนองานให้
แต่ทำงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะ เค้าก็งงๆนะ แต่ก็ตกลงไปก่อน
(ต้องกินต้องใช้ เข้าใจได้ 🤣) กะว่าท่าไม่ดีค่อยเผ่น
แต่ก็มีเรื่องให้ประหลาดใจและตัดสินใจอยู่ต่อ
เพราะพิพิธภัณฑ์ที่ช่วยซัพพอร์ตใจผู้คนแห่งนี้ 💓

พิพิธภัณฑ์รองเดวู จัดแสดงผลงานศิลปะเพียงชิ้นเดียว
ต่อการจัดแสดงหนึ่งครั้ง (เออเว้ย 🤣)
โดยศิลปินนิรนาม (สุดน่าสงสัย) จะคัดเลือกเรื่องราว
ที่ผู้คนเขียนส่งเข้ามา ไม่ว่าจะเรื่องแบบใด ถ้าโดนใจ
ก็จะนำมาจัดเป็นงานศิลปะ
โดยผู้มาเข้าชม เมื่อดูจบ ก็จะเขียนข้อความหลังชม
เพื่อให้กำลังใจเจ้าของเรื่องราวกลับไปด้วย

มีเรื่องราวที่ถูกนำมาทำเป็นงานศิลปะอยู่หลายเรื่องเลย
โดยแต่ละเรื่องก็ล้วนฮีลใจผู้ชม และยาใจเจ้าของเรื่องด้วย
ส่งผลไปยังพนักงานพิพิธภัณฑ์อย่างตัวเอกด้วยเช่นกัน
จากนั้นตัวละครที่ปรากฎ ก็เริ่มเชื่อมโยงความสัมพันธ์กัน
เกิดเป็นคอมมูฯ อบอุ่นในเรื่องขึ้นมา
นักเขียนแอบเซอไพรส์ตัวจริงของศิลปินไว้ให้ทุกคนด้วย
บอกเลยว่า อะแฮ่ม ตัวจริงของชั้นคือ.!!!! สุดๆ 😂

เป็นอีกเล่มที่อ่านจบแล้วรู้สึกดีต่อใจมาก
ตีมก็ดี คอมมูฯในเรื่องก็ดี ชอบเลยฮะะ 🥰
ในเรื่องยังมีภาพประกอบและข้อความ
จากผู้คนที่ส่งให้กำลังใจมาเป็นสีสันในเล่มอีกด้วย
คืออ่านเพลินมากๆ ✨