บันทึกลับของแอนน์ แฟร้งค์

📝 Just Read a Lot's Review

🕊 ดอกไม้งามในสงคราม ก็คือ แอนน์ แฟรงค์ นี่เอง
เนื่องจากเป็นบันทึกของเด็กสาววัย 13-14 ปี
เนื้อหาบันทึกจึงอาจไม่ได้ถึงกับร้องไห้กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
แต่เป็นความหดหู่ใจ มิใช่น้อย ในแต่ละเหตุการณ์ที่ถ่ายทอด
มายังบันทึก ที่เธอตั้งชื่อให้ว่า 'คิตตี้'
.
'ฉันหวังว่าจะไว้วางใจ 'เธอ' ได้ทุกเรื่อง
อย่างที่ฉันไม่อาจวางใจผู้หนึ่งผู้ใดเลย
และหวังว่า 'เธอ' จะเป็นพลังยิ่งใหญ่
ในการปลอบประโลมใจฉัน'
.
'คิตตี้' ได้ทำหน้าที่ของเธออย่างดีเยี่ยม
แอนน์บันทึกทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในที่ซ่อนลับ
ทุกความรู้สึกนึกคิดในใจ ทั้งต่อตนเอง และผู้อื่น
เมื่ออ่านไปก็ได้รู้สึกว่าเธอก็เป็นเด็กน้อยคนหนึ่ง
ที่ต้องมาแออัดหลบซ่อนตัวกับผู้ใหญ่อีก 7 คน
แล้วเธอก็เด็กที่สุด แต่เธอกลับมีความคิดความอ่าน
ที่ฉลาด และโตเกินวัยเป็นอย่างมาก!
.
ภาษาที่เธอเขียนบันทึก ร้อยเรื่องได้ยังกับอ่านนิยาย
เรื่อง ๆ นี้ อ่านๆไป ก็ต้องคิดว่า สิ่งที่อ่านอยู่มันคือเรื่องจริง
ชีวิตจริงๆของเด็กหญิงคนหนึ่ง
ที่ยังเยาว์วัยต่อโลก ต่อเพศ มีความบริสุทธิ์อยู่ใน
ความคิด การกระทำที่เธอถ่ายทอด
เป็นเด็กหญิงคนหนึ่งที่มีความรัก ความฝัน
.
เศร้าทุกครั้ง ที่แอนน์เขียนถึงสิ่งที่อยากทำเมื่อได้
ออกไปจากที่ซ่อนลับ ฝันอยากเรียนหนังสือในโรงเรียน
ฝันอยากทำอาชีพนักหนังสือพิมพ์ ฝันอยากไปต่างประเทศ
เราเศร้า เพราะเรารู้ว่ามันไม่มีทางเกิดขึ้น
.
'เราจะมีชีวิตอยู่ถึงยามนั้นแน่หรือ
อาจตายในนาทีหนึ่งนาทีใดก็ได้
แล้วเราจะเดือดร้อนไปไย
ทำไมจึงไม่ฉวยความสุขไว้
ทำไมต้องรอขออนุญาต'
.
แต่กระนั้นเธอก็ยังเป็นเด็กสาวที่ร่าเริง คิดในแง่ดี
มีความสุขกับเรื่องเล็กน้อยในแต่ละวัน
และเธอยังมีความรักที่สวยงาม

เธอใช้ชีวิตได้สวยงามมากๆนะ แอนน์.

💫 ในหนังเรื่อง The Fault in our stars
มีฉากที่นางเอกและพระเอกไปบ้านแอนน์ แฟรงค์ด้วย
โดยฉากนั้น มีเสียงพูดจริงของแอนน์แทรกไปในหนังว่า

'Go outside and try to recapture the happiness
within yourself; think of all the beauty in yourself
and in everything around you and be happy'

แบบฮือออ