ฤดูใหม่แห่งการเรียนรู้ที่โฮเต็ลจูซี่

📝 Just Read a Lot's Review

🤍 ‘คนเราน่ะมักเผลอทิ้งเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ
แบบนี้เอาไว้ เหมือนอยากจะบอกว่า
‘ช่วยเข้าใจฉันที สังเกตฉันหน่อย’’

เล่มต่อจากโฮเต็ลจูซี่มาแล้ววว 😍✨
พนักงานพาร์ทไทม์คนเดิม ส่งไม้ต่อมาให้คนใหม่
ได้เข้าไปรับความ ‘เข้าใจ’ จากคุณตัวแทนผู้จัดการโรงแรม
รอบนี้ สำหรับเรา เราว่าเล่มนี้มันก็ฮีลใจนะ
แต่รู้สึกไปทาง ’ปวดร้าว‘ ใจ ซะมากกว่า 🥹

ซัคคุง คือฉายาของหนุ่มหน้าแปลกที่มาทำงานที่นี่
ที่ว่าหน้าแปลก ไม่ได้หมายถึงมีตำหนิบาดแผลใด
แต่มัน ‘แปลก’ สำหรับทุกคนที่มองมานั่นเอง
นั่นคือเค้าเป็นลูกครึ่งลูกเสี้ยวจากหลายสัญชาติมาก
สำหรับชาวญี่ปุ่นชาตินิยม ฝรั่ง/ชาวต่างชาติ ไม่โดนต้อนรับ
นับเป็น ‘คนนอก’ ของสังคมโดยสิ้นเชิง ..

เทวดาประจำตัวยังไม่ทอดทิ้ง เค้ายังมีเพื่อนอีก 2 คน
ที่คอยประคับประคองกันจนผ่านช่วงวัยมัธยมมาได้
และยังสัญญาว่าจะไปเที่ยวสวรรค์แดนใต้ด้วยกันสักครั้ง
แต่จังหวะของซัคคุงมาถึงก่อน เค้าต้องหางานพิเศษทำ
ระหว่างที่ร้านข้าวกล่องที่เค้าทำอยู่ปิดชั่วคราว

ก็ไปเจอประกาศรับสมัครของโฮเต็ลจูซี่
แถมยังออกค่าตั๋วให้ มีที่พักให้ และการได้ทำตามสัญญา
เค้าจึงเดินทางไปยังโอกินาว่าเพื่อเริ่มต้นกับโฮเต็ลจูซี่!
แต่มันก็ไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น

ด้วยรูปลักษณ์ภายนอกที่แปลก กับต่างสถานที่
การต้องพบเจอผู้คนใหม่ๆ แขกเข้าพักที่มีปริศนา
ให้ต้องตั้งข้อสังเกตมากมายว่ายังไงกันแน่นะ
มันจะช่วยเยียวยาใจเค้าได้บ้างหรือไม่
และเพื่อน จะยังคงเป็นเพื่อนอยู่มั้ยเมื่อเวลาผ่านไป
สัญญาที่กอดเก็บเอาไว้ ยังมีความหมายรึเปล่า

บอกเลยพาร์ทนี้ปวดใจอะ 🥹
เอาใจช่วยซัคคุงสุดๆ พยายามเข้าใจตัวละคร
ความคิด ความอ่านในมุมมองของคนที่แปลกแยก
คุณนักเขียนถ่ายทอดออกมาได้เรียลมากๆ
มันน่าเจ็บปวดสุดๆ แต่ก็ขอบคุณที่ส่งตัวแทนผู้จัดการ
มาเป็นเสียงสะท้อนให้กับซัคคุง งื้ออ 🥹

ฮีลใจเล่มแรก มาต่อปวดใจเล่มสอง
ขอให้ทุกคนมีความทรงจำทุกๆ แบบที่โฮเต็ลจูซี่กันนะ
ขนาดซัคคุง ยังอยากกลับไปอีกครั้งเลย 💖