ชุมนุมนักเล่าขานกับราตรีกาลแห่งปีศาจ

📝 Just Read a Lot's Review

✨ ‘อย่าร้อง ไนติงเกล ต่อให้ในเรื่องเล่า
จะมีความตายของคนรู้จัก นักเล่าเรื่องก็คือผู้พเนจร
ห้ามร้องไห้ หากเจ็บปวดกับความตายของพวกเขา
จนอยากร้องไห้ เจ้าก็ถอดหน้ากากนั่นออกเสีย’

กรีสส ดีใจ สนพ.Enter มีแฟนตาซี ญี่ปุ่นมาให้ได้อ่านน
และเล่มนี้คือปกสวยดึงดูดมากกก
บอกเลยว่าตัวเรื่องเองก็สุดจะแฟนตาซี และมึนงงมาก
มึนงงแบบใด คือตัวละครซับซ้อนมากกก
แนะนำ! ให้จดเลยค่ะ จดดีสุด เพราะซักพักจะเริ่มงงละ
ว่าใครเป็นใครกันแน่ หน้ากากนี้แท้จริงคือใคร
บอกเลยคุณนักเขียนผูกเรื่องโยงกันได้เก่งกาจมาก 🤩

🌙 ในค่ำคืนแห่งเหมายัน ที่ปีนึงจะมี 1 วัน
ที่ค่ำคืนยาวนานที่สุดนั้น เหล่านักเล่าเรื่องจะมารวมตัวกัน
เกิดเป็นเทศกาลราตรีระยับพราว ล้อมวงผลัดกันเล่าเรื่อง
เพื่อไม่ได้โดนปีศาจจับไปกิน! 💥

เรื่องเล่าที่ปรากฏทั้งหมดในเล่ม คือเรื่องเล่า
ของนักเล่าเรื่อง ‘ไนติงเกล’ และ ‘โทเทนคอฟ’
อ่านไปตอนแรกๆ ก็จะนึกว่าอ้อฟีลแบบตำนาน นิทาน
เรื่องแต่ง โดยอ้างเกาะทั้ง 18 รึเปล่าหนอ
ไปๆ มาๆ เฮ้ย มันไม่ใช่ล้ะ มันคือเรื่องจริง
เรื่องที่เกิดขึ้นกับเกาะนั้น เกาะนี้ การกำเนิดอสูร
สงครามยกพวกตีระหว่างเกาะ แบบอภิมหากาพย์
และกระทั่งเอ้า นี่มันเรื่องของนักเล่าเรื่องนี่นาา
แล้วมันฟีลอ่านไปแล้วอยากรู้อะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ใครเป็นใคร แล้วสุดท้ายมันจะลงยังไงกันแน่
สรุป ที่มาของ ‘ปีศาจ’ กับ ‘นักเล่าเรื่อง’ มันมาผูกกันยังไง
((แบบจะมากินเค้า แต่เค้าต่อรองด้วยการให้เล่าเรื่อง
ก็เลยอ้ะ ถ้าฟังเพลินๆแล้วมันจะลืมหิว ไรงี้ 😂))

‘ในโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดเป็นส่วนเกิน
ทุกอย่างที่อยู่ในโลกนี้มีเหตุผลในการดำรงอยู่
ทั้งตัวไร้ประโยชน์อย่างข้าและปีศาจอย่างเจ้าก็ด้วย’

ท้ายสุด ปมเฉลย แบบห้ะ คนนั้นคือคนนี้ ใช่มั้ยนะ
แบบนักเขียนผูกโยงเรื่องเก่งมากก
แล้วเรื่องเล่าสลับกันไปกันมา แบบสับขาหลอกสมองมาก
เขียนตัวละครออกมาจะเห็นภาพชัดสุด 😂

รองานแปลไทยของนักเขียนท่านนี้อีกเล่มคร๊าฟ!
‘หอสมุดแห่งปัญญาและเรื่องลึกลับสิบประการ‘
🤩✨