เสียงเพรียกจากอาริแอดนี

📝 Just Read a Lot's Review

💬 ‘คำพูดติดปากเช่นนั้นของพี่ชายคือ ‘เขาวงกต’
ที่จองจำผมมาตลอดตั้งแต่เขาจากโลกนี้ไป —
ถ้ามัวแต่คิดว่าไม่ไหว เราก็ก้าวข้ามขีดจำกัดไม่ได้หรอก‘

โอ้โหห เป็นเล่มที่อ่านลุ้นมากๆๆๆๆ
กู้ภัยโดยใช้โดรนช่วยเหลือ ก็เป็นตีมที่น่าอ่านแล้ว
และพอยิ่งอ่านแล้วรู้ว่าคนที่ต้องช่วย ‘พิเศษ’ ยังไง
บอกเลยงานนี้หินมากๆๆๆๆ อ่านไปก็เอาใจช่วยไปด้วย
ที่แพลนคือเหมือนจะง่าย แต่ปัจจัยภายนอกที่โถมมา
นี่ทำเอาแทบกุมขมับ ตัวเอกเราลืมทำบุญรึไงนะ
อุปสรรคแบบถาโถมมากๆ และไหนยังจะอดีตของเค้า
ที่คอย ‘ผูกมัด’ ตัวเค้าเอาไว้อีก ภารกิจนี้ไม่ง่ายเลยจ้า

ณ วันเปิดตัวเมืองใต้ดิน ได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น
เกิดรอยแยกขนาดใหญ่ใจกลางเมือง
มีประชาชนโดนลูกหลงได้รับบาดเจ็บจำนวนหนึ่ง
และจำนวนหนึ่งที่ติดอยู่ชั้นใต้ดิน แต่รีบขึ้นลิฟต์มาทัน
ปรากฏว่ามีอยู่ผู้หนึ่ง ที่ติดอยู่ที่ชั้น B5 ต้องเข้าช่วยเหลือด่วน
และเธอคนที่พวกเค้าต้องช่วยเหลือนั้นมีความ ‘พิเศษ’
เพราะเธอพูดไม่ได้ ตามองไม่เห็น และหูไม่ได้ยิน ...

ทางด้านตัวเอกของเราที่อยู่ บ.พัฒนาโดรน
และยังเอิญมาที่หน้างานในวันนี้ จึงต้องเข้าร่วมทีม
เพื่อช่วยเหลือเธอคนนั้นโดยด่วน
แผนคือต้องพาเธอจาก B5 มายังจุดปลอดภัยที่ B3
และกู้ภัยจึงจะสามารถเข้าถึงตัวเธอได้อีกที
เนื่องจากชั้น B5 กู้ภัยเข้าไม่ถึง จึงจะใช้โดรนนำทางเธอ
ทีมคิดหาวิธีสื่อสารกับเธอสุดฤทธิ์ มีเชือกให้เธอจับ
การ์ดอักษรเบลล์แจ้งสถานการณ์ และให้เธอสื่อสาร
โดยตบขาทีนึงคือเดิน 2 ที คือหยุด น้ำ/หน้ากากพร้อม
ออกปฏิบัติการ!

แต่บอกเลย B5 ถึง B3 ไม่ง่ายเลยจ้าาาา
อุปสรรคเยอะจนปวดใจสุดๆ จะไม่ขอลงดีเทล
เพราะอยากให้ไปปวดใจด้วยกัน 😂

ทั้งนี้ทั้งนั้น อดีตตัวเอกเคยเสียพี่ชายไปต่อหน้า
โดยที่ช่วยอะไรไม่ได้ เค้าเลยยึดว่าเอาคำพูดติดปากของพี่
มาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ ฟีลหลักปฏิบัติในชีวิต
‘ถ้ามัวแต่คิดว่าไม่ไหว เราก็ก้าวข้ามขีดจำกัดไม่ได้หรอก’
คำนี้มันดีแหละ มันจะช่วยให้แบบฮึบๆใช่ม้า
แต่ในอีกด้านนึง มันกลับเป็นดังหนามแหลมทิ่มใจอยู่นา
มันกลายเป็นความกดดัน ความเครียดที่แสนสาหัส
ตัวเค้าจะต้องก้าวข้ามคำนี้ และความตายของพี่ไปให้ได้
เอาใจช่วยตัวเอกด้วยน้าาาา 🥹

ตอนท้ายของเรื่องประทับใจมาก
มีปมระหว่างทางให้เราสงสัยในเหตุการณ์หลายอย่าง
พอเฉลยเท่านั้นแหละะ แง้น้ำตาซึมมม 🥹
มาสนุก ลุ้น ซาบซึ้งไปด้วยกันกับเรื่องนี้นะคะ