เลออน เพื่อนรักแห่งรุ่งอรุณ

📝 Just Read a Lot's Review

✨ 'เหมือนกันเลย ความรู้สึกที่เจ้าของ
ให้ความสำคัญกับหมา ความรู้สึกที่หมาให้ความสำคัญกับเจ้าของ
ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียว ทุกคนเป็นเหมือนกัน'

มีความน้ำตาาาา แง้ ขนาดเราทาสแมว
ก็ยังแพ้ให้กับความน่ารักของน้องหมา ฮืออออ
ไม่มีคำเตือนว่าหมาตุย เพราะเริ่มเรื่องหมาก็ตุยเลย 😂
ฉะนั้น อ่านได้สบาย ซาบซึ้งแน่นอนน 🥹

▫️เลออน หมาของมิซากิตุย ทำให้มิซากิไม่พูดตั้งแต่นั้น
ใช้ชีวิตประจำวันได้ พ่อแม่เข้าใจ ครูเข้าใจ
แต่เพื่อนไม่เข้าใจ พอเธอไม่พูด ก็คิดว่าเธอแปลก
ก็เลยไม่มีใครเป็นเพื่อนกับเธอ เพราะเธอไม่สื่อสารเลย
หลายครั้งที่ในใจก็คิดพยายาม แต่สุดท้ายก็กริบ...
((อ่านไปก็อึดอัดนะ ว่าแบบหนูลูกกก อะไรจะขนาดนั้น
แต่ก็นะ พยายามทำความเข้าใจตัวละคร
แต่ละครอาการช็อคมันต่างกันแหละ คงต้องรอ
ว่าจะมีอะไรมาปลดล็อคเธอได้น้ะนะ ☺️))

▫️วันนึงไปเจอหมาคือเหมือนเลออน เป้ะๆ!
อยู่ที่ร้านดอกไม้มาเปิดใหม่ จะว่าเปิดใหม่ก็ไม่ใช่
น่าจะ reopen โดยรุ่นหลานมากกว่า
เธอมีได้กลับไปที่ร้านหลายครั้ง เจ้าของร้านจำได้
ถามเธอว่ามาซื้ออะไร แน่นอนเธอไม่พูด เลยชี้เอา
แต่ดันชี้ไปที่ไม้ที่เธอเอาไปก็ไม่มีประฌยชน์
เจ้าของร้านรู้ทันที เลยถามเธอตรงๆว่าเธออยากได้อะไร
และ เธอก็ชี้ไปที่หมาตัวนั้น!!!! อย่างอาจหาญมากก
เจ้าของร้านก็ตกใจสิครัช และก็บอกว่า บิลลี่ (ชื่อหมา)
ให้ไม่ได้หรอกนะ เพราะเป็นหมาของคุณย่า
เธออับอายเกินกว่า จึงวิ่งหนีออกจากร้านมา 🥹
((ต๊ายยยย ยัยหนูลูกกกก กล้ามากกก))

และเรื่องราวต่อจากนั้น ก็จะเป็นการทำความเข้าใจกัน
ระหว่างเจ้าของร้าน เธอ และบิลลี่
คุณพ่อของเธอได้ตัดสินใจว่าอยากมีหมาที่บ้านซะที
หลังจากที่เลออนก็จากไปนานแล้ว
นั่นทำให้มิซากิไม่พอใจมาก ที่ทุกคนจะลืมเลออนไป
หรือมีแค่เธอที่รักเลออน แต่คนอื่นไม่แล้ว ((หนูลูกก))
เหตุการณ์นี่ล้ะ ที่จะมี ’ซัน‘ เข้ามาละลายกำแพงใจ
ของหนูมิซากิ บอกเลยว่า ซึ้งใจสุดๆ 🥹

เล่มไม่หนา มีภาพประกอบ ไม่มีหมาตุย(ตุยตอนเริ่มแล้ว)
พร้อมความสัมพันธ์อันแน่นอนแฟ้นของคนและหมา
ทาสแมวทาสหมาอ่านแล้วมีความสุขจริงๆ 💖✨

อดทนกับหนูมิซากินิดนึงนะคะ
เข้าใจแหละว่าการสูญเสียมันกระทบกับคนคนนึงต่างกัน
เราจะหวังให้ทุกคนหายดี สบายดีไม่ได้
แต่ได้โปรดเชื่อว่า จะมีสิ่งใดสิ่งนึงมาเยียวยาใจแน่นอน✨