บ้านพักใจโอบไออุ่นทะเล
BOOK NO. 0670

บ้านพักใจโอบไออุ่นทะเล

エミリの小さな包丁

Morisawa Akio

👤ผู้เขียนMorisawa Akio
🌐ผู้แปล
🏢สำนักพิมพ์Bibli'
🎨ชื่อนักวาด
📄จำนวนหน้า336 หน้า
🔢ISBN9786168293942
📅อ่านจบเมื่อ

📷 รูปภาพ

📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้

ชีวิตคนเราก็มีจังหวะเหมาะเหมือนกัน
ฤดูร้อนปีนี้อาจไม่ใช่จังหวะเหมาะให้ฉันมีความรักก็ได้

ในช่วงเวลาที่หัวใจกำลังสับสนอย่างหนักหลังจากสูญเสียทั้งงาน และคนรัก เอมิริ หญิงสาววัย 25 ก็ต้ดสินใจ “หนี” พร้อมหอบหิ้วหัวใจอันบอบช้ำมุ่งสู่บ้านของคุณตาไดโซผู้อาศัยอยู่ตามลำพังกับสุนัขแก่ที่ทัตสึอุระ หมู่บ้านชาวประมงอันห่างไกล

ขณะที่อยู่บ้านของคุณตาผู้มีอาชีพทำกระดิ่งลม คุณตาสอนให้เอมิริทำสิ่งต่าง ๆ ทั้งตกปลา ทำอาหาร กระทั่งลับมีดทำครัวเล่มเล็กเก่า ๆ ที่คุณตาใช้แล่ปลาเสมอ ทว่ากิจวัตรประจำวันแสนธรรมดาที่บ้านของคุณตานี้เอง ที่ขัดเกลาให้เอมิริกลายเป็นคนใหม่และหัวใจก็ได้รับการเยียวยาอย่างคาดไม่ถึง

เรื่องราวการเติบโตและการเริ่มต้นใหม่ของหญิงสาวคนหนึ่งที่พยายามเรียนรู้และยอมรับบาดแผลจากอดีต พร้อมด้วยเมนูอุ่น ๆ จากครอบครัวที่ช่วยชุบชูจิตใจ

📝 Just Read a Lot's Review

🎐 ‘เราจะหดหู่บ้างก็ได้ ร้องไห้บ้างก็ได้
แต่เราจะเริ่มรู้สึกไปเองว่ารอบตัวเรา
ก็มีเรื่องดีๆ เหมือนกันนี่นา เวลาที่ขมขื่น
เราควรมองความสุขเล็กๆ รอบตัว เท่านั้นก็อารมณ์ดีขึ้นแล้ว’

ฮือออออ คุณตาาาา รักคุณตาที่สุดดด 🥹
อยากมีคุณตาไดโซเป็นของตัวเองเหมือนกันอาา
ในวันที่ใจทุกข์ ใจเศร้า อยากจะหนีให้พ้น
ก็ไปหา ‘คุณตาแห้งท้องทะเล’ ให้ช่วยเยียวยา 😭
เล่มนี้คือ มันดี 10 10 10 ถ้อยคำจากหนังสือหลายประโยค
มันช่วยให้เราใจเย็นกับตัวเองและโลกนี้ขึ้นมากจริงๆ
อยากให้ทุกคนได้อ่านเล่มนี้จริงๆค่ะ 🥹

เอมิริ เจอเรื่องทุกข์ใจในเมืองกรุง ไม่มีทั้งงานทั้งเงิน
พ่อแม่หย่ากันนานแล้ว แม่ก็อยู่กับแฟนใหม่
พี่ชายที่อยู่อเมริกาจึงแนะนำให้ไปหาคุณตาแห่งท้อง ทะเล
นี่จึงเป็นที่มาที่ไปของ หลานสาวและตาที่มาอยู่ด้วยกัน

บ้านตาที่ไม่มีทีวี ไม่มีแอร์ มีเพียงกระดิ่งลมเสียงใส
ดังกรุ๊งกริ๊งๆ และหมาชิบะชื่อโคโระ
คุณตาเป็นคนขี้อาย พูดน้อย จะคอยชวนเอมิริไปข้างนอก
พาโคโระไปเดินเล่น ไปจับปลามาทำอาหาร ไปศาลเจ้า
เป็นประจำในทุกๆเช้า และสิ่งที่คอยเชื่อมความสัมพันธ์
และลดระยะห่างของทั้งคู่ก็คือ ‘อาหาร’ นั่นเอง

‘เวลาเห็นแผ่นหลังของคุณตาใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างผ่อนคลาย
เยือกเย็นแต่พิถีพิถันมากในแง่หนึ่ง
สามัญสำนึกที่เคยหยั่งรากในใจฉันก็สั่นง่อนแง่น
จนฉันครุ่นคิดว่าตัวเองต้องหนีมาถึงที่นี่เพราะอะไรกันแน่’

จิตใจที่สับสนว้าวุ่น ก็ได้อาหารอร่อย ความใจดี
ของคุณตาและชาวเมืองช่วยให้ค่อยๆผ่านวันและคืนไปได้
ปรัชญาชีวิตผ่านการตกปลา ทำอาหาร ใช้ชีวิตของคุณตา
ค่อยๆให้ทั้งเอมิริ และผู้อ่านอย่างเราค่อยๆซึมซาบทีละน้อย

จนผลแห่งการกระทำมันไล่ตามมาในรูปแบบเพื่อน toxic
ที่มาเยี่ยมและเมาพูดเรื่องที่เกิดขึ้นในร้านอิซากายะวันนั้น
ทำให้เอมิริต้องเจอกับสภาพน่าอึดอัดใจอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้เอมิริไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว แต่มีคุณตาช่วยฮีลใจ
ให้พลังใจ ให้แง่คิดการใช้ชีวิตผ่านเรื่องเลวร้ายทั้งหลาย

‘ถึงไม่รู้ว่าควรทำตัวยังไง แต่ก็น่าจะรู้แล้วใช่ไหม
ว่าไม่ควรทำตัวยังไง ถ้าถามอดีต
อดีตจะช่วยบอกคำตอบให้รู้เอง’

เป็น The Best อีกเรื่องของ อ. มากๆๆๆๆ
ชอบความสัมพันธ์ในเรื่องนี้ การถ่ายทอดคำสอนชีวิต
ให้กับคนหนีปัญหา ได้ลองคิดและเผชิญกับความรู้สึกอีกครั้ง

ขอให้ทุกคนที่ได้อ่าน รับพลังความสุขจากเล่มนี้เยอะๆเลย 💖✨