5 วันหลังการตายของพี่ชายที่ฉันเกลียด
兄の終い
Riko Murai
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
หนังสือ 5 วันหลังการตายของพี่ชายที่ฉันเกลียด เล่มนี้ เป็นบันทึกจากประสบการณ์จริงของผู้เขียนที่ชวนคุณเตรียมตัวเองให้พร้อมสำหรับอนาคตที่ไม่ไกลเกินไป เรื่องเริ่มจากกลางดึกคืนหนึ่ง "ริโกะ" ผู้เขียน รับโทรศัพท์จากสถานีตำรวจในท้องถิ่นห่างไกลว่าพี่ชายที่เธอเกลียดจนตัดสัมพันธ์ไปแล้วเสียชีวิตกะทันทัน เธอคือครอบครัวเพียงคนเดียวที่ต้องสะสางสิ่งที่เหลืออยู่ของเขา ทั้งลูกชายวัยประถม สัตว์เลี้ยง อะพาร์ตเมนต์ การฌาปนกิจ และอื่นๆ ร่องรอยชีวิตที่สิ้นหวังปรากฏอยู่ทุกหนแห่ง บีบจิตใจเธอจนทรมาน อย่างไรก็ตาม แม้จะมืดแปดด้าน แต่ทุกอย่างต้องดำเนินไปอย่างเร่งด่วนและเจ็บปวด นี่คือจุดเริ่มต้นการเดินทางของผู้ที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง อดีตภรรยา ลูกสาว และลูกชายของเขา รวมทั้งตัวเธอเอง
📝 Just Read a Lot's Review
🤍 ‘ยังอยู่ในสภาพเดิมเหมือนตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ครับ’
ฉันไม่เข้าใจความหมายของคำพูดนั้น
จนกระทั่งมาเผชิญสภาพจริงด้วยตาตัวเอง
ฉันจะกำจัดข้าวของมหาศาลที่พี่ชายเหลือทิ้งไว้ได้อย่างไร‘
โอ้โฮฮฮ bloom ที่ทำ Fiction โดยเลือกเรื่องนี้คือดีเลย
เราชอบมู้ดในการเล่าเรื่องนี้มากๆ ความตายของคนที่เกลียด
เป็นคนในครอบครัวอีกต่างหาก มันจะเศร้ายังไงไม๊นะ
และพออ่านจบ มันก็มีความเศร้าอยู่จริงๆนะ
แม้คนๆนั้นเราจะเกลียด แต่พอสำนึกรู้ว่าไม่มีเค้าบนโลกนี้แล้ว
มันก็เกิดความว่างโหวงในใจขึ้นมาจริงๆแหละ
’ภาพเคลื่อนไหวที่บันทึกบรรยากาศตอนพี่ชายยังมีชีวิต
และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่จนถึงเมื่อไม่กี่วันก่อน
ฉายชัดในหัวของฉันด้วยความเร็วสูง
เหมือนได้ยินกระทั่งเสียงหายใจของพี่ชาย‘
ริโกะได้รับแจ้งจากตำรวจว่าพี่ชายเสียชีวิต
จึงตกลงจะลงไปจัดการเรื่องต่างๆในอีก 5 วัน
วางสายก็โทรแจ้งหลายคนที่เกี่ยวข้อง
ก็เลยว่าจะมีคุณอา ภรรยาเก่าและลูกสาวไปด้วย
ซึ่งวันที่ลงไปเป็นวันฌาปนกิจพอดี
พี่ชายถูกพบว่าเสียชีวิตโดยลูกชายของเค้า
เส้นเลือดในสมองแตก
หนังสือจะเล่าเรื่องริโกะลงไปจัดการเรื่องต่างๆ
สะสางเรื่องของพี่ชายให้เสร็จ ทั้งเรื่องห้องเช่า
รถ และลูกชายของเค้า
ระหว่างเก็บข้าวของไปนั้น เธอก็จะหวนคิดเรื่องพี่ชายขึ้นมา
อะไรที่ทำให้เธอเกลียดพี่ชายของเธอ
(เชื่อว่าหลายคนก็คงจะมีพี่หรือน้องที่มีนิสัยประมาณนี้
นั่นคือมีปัญหาเรื่องเงิน และมันกระทบมาถึงเรา)
เราจะอภัยให้คนที่เราเกลียดหลังจากเค้าเสียไปแล้วมั้ย
และยิ่งคนนั้นเป็นคนในครอบครัวด้วยแล้ว
เราจะเมินเฉย เฉยชาได้เลยจริงๆนะเหรอ
’ต่อให้มาประจันกับใบหน้าของพี่ชาย
ที่ตายไปแล้วด้วยตาตัวเอง
น้ำตาก็ไม่ไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว‘
การเล่าและบรรยายเรื่องเราชอบนะ มันเรื่อยๆ
และเห็นภาพตามชัดมาก ทั้งสถานการณ์และความรู้สึก
เรื่องความตายของคนใกล้ตัว ที่จะทำให้เรามาคิด
ว่าเรากับเค้ายังไงต่อกัน และในวันที่อีกฝ่ายจากไป
ความรู้สึกของเราจะเป็นยังไง
การจัดการสิ่งต่างๆมากมาย เมื่อคนใกล้ชิดเสียไป
ก็ค่อนข้างมีหลายสิ่งที่ต้องทำเดียว ค่าใช้จ่ายก็ด้วย
ดีนะที่ริโกะเค้าไม่มีปัญหาในการจ่ายเพื่อให้จบ
เรื่องลูกชายของเค้า เป็นอีกตัวละครที่ช่วยชุบชูใจ
ให้เรื่องนี้ยังพอมีฟีลอบอุ่นอยู่บ้าง
ดีที่คุณพี่ชายแม้จะดูไม่เอาไหนในสายตาน้องสาว
แต่ถามไถ่จากหลายทาง ก็ได้ความว่าเค้าพยายามมาก
ในการเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ดีแล้วล้ะ 🥹