บ้านซุนรเย...ห้องเช่าดัดนิสัยของผู้ใหญ่ (ไม่) รู้จักโต

📝 Just Read a Lot's Review

✨ ‘รู้มั้ยว่าคนแบบไหนถึงจะเรียกว่าเป็นผู้ใหญ่
,,คนที่พยายามใช้ชีวิตด้วยกำลังของตัวเองยังไงล่ะ’

อ่านไปแล้วละเหี่ยใจไป ซูริมนี่เป็นตัวแทน
ของเด็กหลายๆคนนะ ที่มีพ่อแม่เป็นมนุษย์ป้ามนุษย์ลุง
ตรระกะความคิด ทัศนคติแคบ มีตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล
หน้าหนาไม่รู้ถูกผิด เชิดๆ เริ่สๆ แบบโอ๊ย อ่านไปก็หน่ายไป

ก็คิดว่า คาแรคเตอร์ของตัวละคร มันเข้ากับ สนพ. ดีนะ
มันต้อง Page แหละ (เพราะไม่รู้สึกฮีลใจแบบ Piccolo เลย 😂)
แต่มันเต็มไปด้วยความเป็นมนุษย์ที่แท้ มีคนแบบนี้จริงๆ
มันอยู่รอบเราจริงๆ เผลอๆก็คนใกล้ตัวขนาดพ่อแม่นี่แหละ

‘ช่างเป็นความสัมพันธ์ทางสายเลือด
ที่ชวนให้ถอนหายใจซะจริง’ 😞

ซูริม ถูกเลี้ยงและเติบโตมากับเจ้าของบ้านพักซุนรเย
ซึ่งเป็นบ้านพักในย่านชุมชน ห้องเล็ก แต่คนคุณภาพ
แน่นอนว่า เป็นบ้านพักที่พ่อแม่เธอดูถูก
และยังเป็นที่ที่คุณตาของเธอ มาพบรักกับคุณซุนรเย
แถมโดนพ่อแม่เธอยึดอพาร์ทเมนต์สุดหรูไปอีก
เลยต้องมาเช่าบ้านซุนรเยอยู่ในชั้นล่างสุด
ที่ทั้งแคบ และเสียงรถ เสียงโรงงานดัง กลิ่นขยะอีก

แต่ซูริมก็โตมาเป็นเด็กดีน่ารักจากการเลี้ยงดูของ
คุณซุนรเยนี่เอง เลี้ยงตั้งแต่ยังเล็กจนตอนนี้อายุ 16
เป็นคนสนิทของกันและกันไปแล้ว ☺️

💥 ชะตาฟ้าแกล้ง!!! คุณตาที่เสียไปโดนโกง
ทำให้บ้านสุดหรูของพ่อแม่ซูริมโดนยึด
ซูริมก็ไปเล่าสถานการณ์ให้คุณซุนรเยฟัง
คุณซุนรเยเลยจะให้พ่อแม่ซูริมมาอยู่ห้องเก่าคุณตา
โดยไม่ต้องจ่ายเงินมัดจำ โดยทั้งคู่หวังว่า
การย้ายจากอพาร์ทเมนต์สุดหรู มาอยู่ห้องเช่าที่ตัวเอง
ดูถูกเอาไว้สารพัด จะทำให้ทั้งคู่เปลี่ยนนิสัยไม่โตนั้นได้

แล้วคนจมไม่ลง มันจะเปลี่ยนไม๊ล่ะคุณผู้อ๊านนน 😅

อ่านไปก็ละเหี่ยใจในพ่อแม่ซูริมเหลือเกินนน
แต่ก็ทำให้รู้สึกถึงความหวัง ความโชคดีบ้าง
ที่มีคุณซุนรเยอยู่ อย่างน้อยชีวิตซูริมก็ไม่ได้แย่
แถมยังมีผู้ใหญ่ใจดีมากมายคอยซัพพอร์ต
ก็เหลือแต่พ่อแม่นางแหละ มันจะไปเปลี่ยนอะไรได้ 😞