BOOK NO. 0638

มนุษย์ร้านสะดวกซื้อ

コンビニ人間

Sayaka Murata

👤ผู้เขียนSayaka Murata
🌐ผู้แปลธนกร บรรจงปรุภัทรา
🏢สำนักพิมพ์Page
🎨ชื่อนักวาด
📄จำนวนหน้า180 หน้า
🔢ISBN9786161872489
📅อ่านจบเมื่อ26/02/2025

📷 รูปภาพ

📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้

เธอรู้ว่าเธอเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อมากกว่ามนุษย์ ในฐานะมนุษย์แม้ว่าจะกินหรือเสียชีวิตก็หนีจากมันไม่ได้

"ฟุรุคุระ เคโกะ" หญิงสาววัยสามสิบหกซึ่งยังไม่แต่งงาน หลังสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยก็ทำงานพิเศษที่ร้านสะดวกซื้อเป็นเวลาสิบแปดปีโดยไม่ได้หางานทำและจนถึงบัดนี้ก็ยังไม่มีแฟน อาหารที่เธอรับประทานในแต่ละวันเป็นอาหารจากร้านสะดวกซื้อ แม้แต่ในความฝันก็ยังกดเครื่องคิดเงินของร้านสะดวกซื้อความสะอาดเรียบร้อยของร้านกับเสียงตะโกนทักทายว่า

“ยินดีต้อนรับ!”

ช่วยให้เธอนอนหลับอย่างเป็นสุขทุกวัน กระทั่ง ชิราฮะ พนักงานหนุ่มหน้าใหม่ซึ่งมีเป้าหมายหาคู่แต่งงานก็ปรากฏตัว เขาพูดจาทิ่มแทงใจเธอว่าการใช้ชีวิตอยู่กับร้านสะดวกซื้อเช่นนั้นเป็นสิ่งที่น่าอับอาย!

📝 Just Read a Lot's Review

▪️ ‘หากเช้าเมื่อไร ฉันก็จะกลายเป็นพนักงานร้าน
พร้อมกับได้เป็นฟันเฟืองของสังคมอีกครั้ง
มีเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่ทำให้ฉันยังเป็นมนุษย์ปกติ’

โอ๊ววว นึกว่าจะแบบนิยายใสๆ
ตั้งอกตั้งใจเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อที่เก่งกาจ
มันก็ประมาณนั้น แต่มันเข้มข้นกว่านั้นน้ะสิ
กับนางเอกคือ เข้มข้นเข้าเลือดเลยจ้ะ 🥶😂

เคโกะ เป็นหนักงานร้านสะดวกซื้อมา 36 ปี!
สำหรับสังคมญี่ปุ่น มันคือเรื่องไม่ปกติ
‘ปกติ’ ของเค้าคืออะไรในวัยเท่านั้น
แต่งงาน มีลูก ทำงานประจำ ไม่ก็ผัวเลี้ยงเป็นแม่บ้าน
แต่เคโกะคือผิดแสตนดาร์ดสังคมโดยสิ้นเชิง
ถึงอย่างนั้น เธอก็พยายามอย่างมากที่จะ ‘ปกติ’

เธอเคยลองแล้วที่จะทำอย่างอื่นนอกจากนี้
แต่สุดท้ายร่างกายจิตใจเธอมันเป็นส่วนหนึ่งของ
‘ร้านสะดวกซื้อ’ ไปแล้ว 36 ปีนี่เนอะ มันเข้าเส้นเลย
ต้องจัดของแบบไหน ฤดูนี้ ช่วงนี้ อากาศแบบนี้
ลูกค้าชอบซื้ออะไรกัน ทำยอดขายโปรโมชั่น
รับมือกับลูกค้าหน้าเคาน์เตอร์ ความสุขของเธอจริงๆ

แล้วก็มีเหตุการณ์ที่มาทำให้ฟันเฟืองของชีวิตเธอ
เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง นั่นคือการเข้าสังคม
สังคมที่ส่งสัญญาณบอกให้เธอต้อง ‘ปกติ’
บรรดาเพื่อนๆ และสามีเพื่อน เร้าให้เธอต้องมีแฟน
เธอก็เลยว่า อ่อเหรอ ถ้าจะปกติไม่แปลกแยก
เป็นส่วนหนึ่งของสังคมคือต้องมีแฟนสินะ (🤨)

และเรื่องนี้จะเป็นตัวอย่างของคนที่แคร์คนอื่น
ต้องฝืนตัวเอง กดดัน หาทางให้ตัวเองเป็นส่วนหนึ่ง
ไม่แปลกแยก กับบรรทัดฐานที่สังคมตั้งไว้
อ่านไป ก็ได้แต่ทอนถอนใจไปด้วย 🥺

อ่านจบคิดเลยว่าฟีลเหมือนเรื่องสาวกระโปรงม่วง
มันดูว่างโหวง ไร้จิตใจ ทำไปตามสัญชาตญาณ
จะไม่รู้ความผิดชอบชั่วดีถูกผิด
มันคือคนไม่ปกติ ที่อยากจะปกติ หลอนๆนะ 🥶

อยากให้ลองอ่านค่ะ หนังสือรางวัลด้วย
เปิดโลกดีมากๆ ✨

‘เสียงกริ่งตอนที่มีคนเข้ามาในร้าน
ฟังดูเหมือนเสียงใสๆของระฆังโบสถ์
เบื้องหลังประตูที่เปิดออกมีกล่องแห่งแสงสว่างรออยู่
นั่นคือโลกอันเที่ยงแท้และมั่นคงที่หมุนวนไปอย่างสม่ำเสมอ
และฉันก็เชื่อมั่นในโลกที่อยู่ในกล่องอันเปี่ยมด้วยแสงเรืองรองใบนี้’