ขอให้ทุกวันหอมหวานดั่งวานิลลา

📝 Just Read a Lot's Review

🥧 ‘ฉะนั้นฉันจะกินทาร์ตตาแตง
แล้วขอให้ตัวเองเข้มแข็งมากกว่านี้ค่ะ’

เป็นอีกเล่มที่อ่านแล้วทรมานมากกก
เนื้อเรื่อง ❌ หิว ✅ แล้วหิวตลอดดดด 😂
อยากกินเค้ก ขนมปัง ช้อคโกแลต งุ้ยๆๆๆๆ 🥹
แล้วคือปกเอย สีปกเอย คือโดนตกไปตั้งแต่เห็นครั้งแรก
เสร็จเลยจ้า โอนเลยจ้าา และชอบเลยเล่มนี้ 💓

นางเอกปิดร้านเค้กของตัวเองที่เปิดมา 5 ปีลง
เพราะไปต่อไม่ไหวไม่มีกำไร ระหว่างรอคนมาเช่าต่อ
และยังไม่รู้จะยังไง ก็เลยไปสมัครเป็นพนักงานอีกร้าน
โดยปลอมเรซูเม่ว่าไม่ใช่มืออาชีพใดๆเล้ยย 🌝

แน่นอนว่าแรกๆก็หลบได้ หลังๆลูกค้าเก่าเริ่มจำได้
ก็ทักเธอใหญ่เลยว่าทำไมมาอยู่ที่นี่ แต่มีอยู่คนนึง
คุณโซโนดะนอกจากจะจำได้แม่น และยังขอให้ติดต่อไปหา
เพราะอยากยืมร้านของเธอหน่อย!
พอนางเอกรู้ว่าเธอเป็นนักวิจารณ์อาหาร เขียนหนังสือ
ที่บอกการทำอาหาร ขนม หลายอย่างง่ายๆ
ก็รู้สึกติดใจ จึงโทรไปโอเคว่าจะให้ยืม แต่ยืมทำอะไรล้ะ?

สรุป จะเปิดคราสสอนทำขนม! และให้เธอช่วยด้วย
จากนั้นก็มีนักเรียนมากมายที่มาเรียนทำขนม
และยังเป็นขนมที่นักเรียนเลือก แต่ละอันก็ไม่ง่ายย
นางเอกแบบว่า เพลียกับคุณโซโนดะมาก 😂
แต่ก็ไม่ได้รำคาญเธอเลย แถมลงเรือไปสอนด้วยอีก

นักเรียนแต่ละคนที่เข้ามาเรียน
เธอสังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติ แปลกๆ
จึงรู้ว่าแท้จริงแล้วนี่ไม่ใช่คราสสอนทำขนมธรรมดา
แต่เป็นคราส ‘บำบัด’ ด้วยการทำขนมนั่นเอง

แต่ละคนที่มาเรียน ขนมแต่ละชนิดที่ทำ
ไม่เพียงแต่บำบัดใจผู้เรียนเท่านั้น
แต่มันยังย้อนกลับมาบำบัดใจให้นางเอกด้วย ☺️

น่ารักมากเลยเรื่องนี้ ขนมแต่ละอย่างก็แกลม✨
อ่านไปก็หิวขนมไปด้วย ฮืออ (แล้วลดน้ำหนักอยู่ 🥲)
เล่มนี้อ่านสนุก เพลินๆ ไปกับขนม
และเรื่องราวของทุกคน และการเริ่มรวมเข้ากันได้ดี
ของนางเอกและคุณป้าพูดมากท่านนี้ 💓