พร 7 ประการแห่งร้านอาหารมุลมังโช

📝 Just Read a Lot's Review

✨ ‘ถึงฉันจะไม่ใช่หมอที่รักษาอาการแพ้อาหารได้
แต่เป็นแม่ครัวที่โอบกอดจิตใจด้วยอาหารได้ค่ะ’

ประโยคที่บอกว่า เราซ่อนใครบางคนไว้ในเพลง
หรือซ่อนสิ่งใด สถานการณ์ใด ที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวด
อ่อนแอ และไม่สามารถมูฟออนจากความเสียใจนั้น
ก็คงไม่ใช่แค่ในเพลง แต่ใน ‘อาหาร’ ก็เช่นกัน

ร้านอาหารมุลมังโช รับแก้นิสัยเลือกทานอาหาร
สำหรับใครก็ตามที่ต้องการให้ช่วย ที่นี่คือคำตอบ
(ตอนแรกก็เข้าใจว่าแบบ เลือกกิน แบบขวัญไม่กินผัก
ไม่ชอบกินถั่ว แค่เพราะแบบรสชาติไม่โอ อะไรงี้มั้ย
อ่าา แต่พออ่านไปก็มันลึกซึ้งกว่านั้นในคำว่า ‘เลือกกิน’)

‘หลักการข้อแรกของร้านอาหารนี้คือ
การรักษาและโอบกอดบาดแผลของผู้คน’

มุลมังโช ต้องการรับช่วงต่อกิจการร้านของแม่
โดยแม่ให้เงื่อนไขว่า ต้องเปิดร้านตัวเอง
และมีลูกค้ามาทานอาหาร 7 คน
โดยได้รับการเยียวยาเรื่องการเลือกทานแล้ว

โดยลูกค้าทั้ง 7 ที่มาหาเธอนั้นล้วนมีเรื่องราว
ที่ทำให้ทานอาหารนั้นไม่ได้ พอเธอรับฟังเรื่องราว
ก็จะต้องทำอาหารนั้นให้ลูกค้าเปิดใจทานอีกครั้ง

มันค่อนข้างที่จะทำใจยากในหลายๆเรื่องเลย
พอได้รับรู้เรื่องราวของแต่ละคน แต่เพราะติดต่อมา
คงเพราะอยากจะมูฟออนต่อเรื่องราวเหล่านั้นให้ได้แหละ
ไม่งั้นก็ไม่ต้องมาหา มาพยายามก็ได้ใช่มั้ยล้ะ

และในแต่ละครั้งที่ได้รักษาใครด้วยอาหาร
เธอก็จะเหมือนได้รับการเยียวยาไปด้วย
ได้เติบโต เข้าใจผู้อื่น หันมามองปัญหาของตัวเอง ☺️

‘บางทีในขณะที่ฉันเยียวยาเขา
ฉันอาจก็ได้รับการเยียวยาไปพร้อมกันด้วย’

เป็น Food Fiction อีกเล่มที่ฮีลใจเลยทีเดียว
คุณนักแปลบอกว่า แปลตอนไหน
ก็จะกินอาหารของตอนนั้นไปด้วย เพราะอิน 5555 🤣
น่าร้ากกก อ่านแล้วหินอาหารเกาหลีเลย 😂