คำสารภาพในคืนฆาตกรรม

📝 Just Read a Lot's Review

🖤 ‘เราสองคนสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์
เรากอบกุมความสิ้นหวัง
แล้วย่ำเดินไปตามริมตลิ่งอย่างเนิ่นนาน’

โอ้วว น่าสงสารมาก เด็กๆในเรื่องมาก 🥹
ประเด็นความยากจนที่ไม่สามารถแก้ไขได้
กระทั่งเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลก็เข้าไม่ถึง
นี่คือประเด็นที่นักเขียนหยิบยกมาสื่อสาร
ผ่านตัวละครเด็กสาว ม.ต้น 2 คน
ที่ต่างอยู่ในโลกแห่งความยากจนใบเดียวกันนี้

‘เธอไม่ใช่เด็กหญิงผู้ดำรงอยู่ใน ‘โลกคนละใบ’
แต่อาศัยอยู่ในโลกใบเดียวกับฉัน
เด็กหญิงผู้ที่ใกล้ชิดฉันยิ่งกว่าใครในห้องเรียน’

โทโนะ เนกา เด็กสาวม.ต้นคอซอง
โดนจับตัวได้จากในบ้านร้าง พร้อมศพเพื่อนที่แขวนคออยู่
โดยเธอให้การสารภาพว่าเป็นคนฆ่าเพื่อนเธอเอง
แต่ไม่ว่าใครจะสอบสวนเธออย่างไร
แม้จะเป็นตัวเอกอย่างรองสารวัตรมาเคบะ
เธอก็ไม่ยอมบอกเหตูจูงใจว่าทำไมถึงฆ่า
มาเคบะ มีเวลา 72 ชม. ก่อนส่งสำนวนคดีให้อัยการ
จึงจำเป็นต้องร่วมมือกับนาคาตะแผนกความปลดภัยชุมชน
ในการสืบหามูลเหตุจูงใจ

หนังสือจะเล่าสลับระหว่างการสืบสวน
กับเรื่องราวของเนกาและโนโซมิ
โดยระหว่างนั้นเราก็จะรู้ความจริงไปในมุมเด็กสาว
ที่ต้องผ่านชีวิตความยากจน ที่ไม่มีใครเข้าใจ
โดยมีการชูเรื่อง ‘การรับเงินช่วยเหลือจากรัฐ’
ที่คงเป็นปัญหาในสังคมอยู่ทุกวันนี้
(สำหรับประเทศเราก็คงไม่ต่างกัน
ในการที่จะได้รับเงินช่วยเหลือช่างยากเย็นนัก)

ในด้านการสืบสวนจากที่มาเคบะที่ตั้งแง่กับเนกา
หลังจากค่อยๆสืบรู้ความเป็นไป
สภาพแวดล้อมต่างๆที่บีบให้เด็กคนนึง
ต้องไปพบเจอกับสิ่งที่ตัวเองไม่ได้อยากจะเจอ
ก็ค่อยๆ พยายามเข้าใจเธอ ในมุมมองของเธอมากขึ้น
ผ่านนาคาตะ ที่เค้าไม่เข้าใจว่าการสืบสวน
จะต้อง ‘จินตนาการ’ ความรู้สึกทำไม
จนกระทั่งมันซ้อนทับกับชีวิตจริงของเค้านั่นเอง

อ่านไปก็ลุ้นไปมากๆ ว่าเมื่อไหร่จะรู้ซะทีว่าฆ่าทำไม!
แบบอ่านไปเป็น 100-200 ก็ยังไม่เฉลยซักที โว้ะ 555
แล้วยัยเนกากับโนโซมิมันมาบรรจบกันได้ไง
พอถึงจุดที่เริ่มแง้ม บอกเลยว่าวางไม่ลง ลุ้นมาก
แล้วบอกเลยเดามาถูกแล้ว แล้วก็หักโค้งไปเลยจ้าา
หักมุมแบบ นึกไม่ถึงไปอีก เนกาฉลาดมาก
แล้วเนกาคือมั่นใจในตัวโนโซมิจริงๆ ฮืออ เด็กน้อยย

อ่านจบแล้วอยากกอดเด็กสองคนแรงๆมากๆ 🥹
เป็นอีกเล่มที่อ่านเพลินๆ คดีไม่ได้เลือดสาด
แต่ชวนมให้ลุ้นสุดๆ ว่าทำไม! 🥹