เมนูแห่งความหวัง ณ ร้านริมฝั่งทะเล

📝 Just Read a Lot's Review

🍃 ’ปลาซาบะตัวนี้เหมือนฉันเลย
มันถูกโยนทิ้งเพราะไม่เป็นที่ต้องการ
นั่นน่ะ เหมือนฉันไม่มีผิดเลย‘

แงง้ เจอหนังสือฮีลใจอีกแล้วว เอาใจไปเลยย 🥹
นักเขียนจับเอาประเด็นของ Food Waste มาแต่งนิยาย
และเอาเรื่องราวที่พบเจอจริงตอนไปเที่ยวฮาวาย
มาเป็นร้านอาหารของนางเอก คือดีงามมากๆ

อาหารที่ไม่ผ่านการประเมิน ไม่ได้แปลว่าไม่มีคุณค่า
เหล่าคนที่ถูกทอดทิ้ง ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีความหมายเช่นกัน

อุมิกะ ต้องกอบกู้ ‘ร้านสึโบะ’ เพื่อไม่ให้โดนสหกรณ์ยึด
จากการที่แม่เอาบ้านไปค้ำไว้ ทำให้เป็นหนี้และหนีไป
ระหว่างนั้นก็ได้พบกับ ‘ไอ’ เด็กมัธยมต้น
ที่แม่ป่วยเข้า รพ. และพ่อทำงานอยู่ที่อื่น ก็คือถูกทิ้ง
เดินร้านสึโบะเป็นของตา และตกทอดมาสู่แม่
เมื่อต้องหาเงินมาใช้หนี้ อุมิกะ จึงต้องเปิดร้านอีกครั้ง

ปกติอุมิกะจะไปนำปลาที่ชาวประมงคัดทิ้ง ไม่ต้องการ
เพราะรูปร่างไม่สมบูรณ์จากแห ไม่สามารถขึ้นห้างได้
นำกลับไปทำเป็นอาหารกินอยู่แล้ว
เธอจึงมีวัตถุดิบเป็นปลาเหล่านี้มาทำเสิร์ฟในร้าน

แล้วความโชคดีก็เข้ามาสู่ร้านเมื่อ ‘ชิน’ นักแสดงหนุ่ม
แวะมาทานอาหารที่ร้านเธอ เพราะมาถ่ายละคร
เพิ่งเคยเห็นการแล่ปลาครั้งแรก จึงถ่ายรูปลงโซเชี่ยล
แฟนคลับจึงแห่กันมาตามรอยร้านนี้
จนร้านเริ่มขายดี และมีลูกค้ามากขึ้น ✨

ระหว่างนั้น ก็จะเล่า คสพ. กับอุมิกะ และคนอื่นๆ
สาวน้อยไอ ชาวประมงหนุ่มอิจิโระ และชิน 💖
อุมิกะเป็นสาวทึ่ม จิตใจดี จึงคิดถึงคนอื่นๆอยู่เสมอ
ยิ่งสถานะตัวเองเหมือนกันกับไอ ความเห็นอกเห็นใจกัน
จึงส่งผ่านมาจากเรื่องนี้อยู่เสมอ อุมิกะ น่ารักมากๆ

’ฉันคิดว่าพวกปลาหรือหมึกที่ถูกทิ้งเพราะไม่สวย
เพราะพวกเขาไม่ต้องการ มันน่าสงสารยังไงก็ไม่รู้สิ ..
ปลาที่ถูกทิ้งกลายเป็นภาพซ้อนทับของตัวเอง
ที่ถูกพ่อแม่ทิ้งไป‘

อาหารในเรื่องที่อุมิกะทำก็น่าอร่อยมาก
อ่านไปหิวไปมีอยู่จริง 😆
มีทั้งหมด 3 เล่ม เล่มนี้ก็จบแบบปลายเปิด
ยังไม่ลงเอยกับใครซักที อยากอ่านต่อมากๆ

เป็นอีกเล่มที่เชียร์เลยค่า สายหิวใจ สายนิยายอร่อย
เรื่องนี้ห้ามพลาดเลยย 💖✨