ฆาตกรมนุษย์กบกับศพปริศนา ถึงเวลาออกฆ่าอีกครั้ง

📝 Just Read a Lot's Review

🔪 ’เท่าที่ผมรู้ มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิต
ที่โหดร้ายที่สุดในโลกนี้‘

มนุษย์กบ 2 มาแล้วจ้าา บรึ๋ยยย 🥶
หลังจากเล่มแรกจบไป ก็ไม่คิดจริงๆว่าจะมีเล่ม 2
เล่มแรกคือแบบเดือดมาก อึดอัด ขนลุกสุดๆ
มาเล่มนี้บอกเลย ‘เละ’ แบบไอ่นี่มันจัดการซะเละเลย
อ่านคำบรรยายแล้วนึกภาพตามไปด้วยคือแบบ
อื้อหืออออ จิตใจมันทำด้วยอะไร โหดร้ายสุดๆ 🥹

TW: ฉากบรรยายสภาพศพคือ บรึ๋ยมากก 🥶

‘มาตรา 39 วรรค 1 การกระทำของ
ผู้ป่วยทางจิตเวชไม่ต้องรับการลงโทษ’

จากเล่มแรกที่บุรุษกบจัดการเจี๋ยนคน
ตามพยัญชนะวรรค ‘อะ’ ทำคนทั้งตำบล
อกสั่นขวัญแขวน ถึงกับถล่ม สน. กันไปแล้ว
แถมยังพริ้วความผิด เพราะมาตรา 39 เจ้าปัญหาอีก
มาเล่มนี้ก็ออกอาละวาดอีกครั้ง แล้ว ‘เละ’ กว่าเดิมอีก
โดยปิดจบวรรค ‘อะ’ แล้วเริ่มวรรค ‘ซะ’ ต่อ
อู๊วววววววว 💥

‘ศัตรูไม่ได้มีแค่บุรุษกบเท่านั้น
เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ไร้ความสามารถ
ก็เป็นอุปสรรคสำหรับพวกเขาเช่นกัน’

เล่มนี้ซีนเด่นขอยกให้สองคู่หูคุณสายสืบ
สารวัตรวาตาเสะและสิบเอกโคเตงาวะ
รอบนี้ไม่ไล่ตามบุรุษกบแค่ จ. เดียว
แต่ครั้งนี้เล่นเจี๋ยนกันข้าม จ. เลย แทบจะวุ่นทั้งประเทศ
กรมนี้นั้น นครบาล ผู้กำกับใหญ่ เล่นเอาอยู่ไม่สุข

แนะนำว่าควรอ่านเล่มหนึ่งก่อนจริงๆ
เพราะไม่งั้นจะงงที่มาที่ไปมากๆ
ทุกอย่างเชื่อมโยงกันหมด จากตัวต้นเรื่องเล่มแรก
ลำพังแค่ตัวละครก็เยอะมาก จำชื่อกันไม่ไหวทีเดียว

ค่อนข้าง ‘อธิบาย’ เยอะ ‘เล่า’ เยอะ
ในส่วนของความเป็นไปได้ต่างๆที่สายสืบคิด
การพูดถึง ‘มาตรา 39’ ซ้ำๆ อย่างตั้งใจ
เข้าใจว่ามันเป็นแก่น เป็นประเด็นชวนฉุกคิด
และตั้งคำถามกับกฎหมายประเทศ ว่า ‘ยังอีกหลอ’
ส่วนตัวสำหรับขวัญ ทุกอย่างมันควร ‘พอดีๆ’
ถ้ามากเกินไป มันจะกลายเป็นเอิ่มมม แทนนะ 😅

อ่านไปถึงบท 3 ขึ้น บท 4 ก็เพิ่งได้ไปสังเกตชื่อตอน
ว่าเอ้ยยยย นี่มันกิมมิควิธีการนี่หน่าาา 🥶
ระเบิด ละลาย ทับ บด กรึ๋ยยยยยยย
บอกเลยรอบนี้ ‘เละ’ มากกก จินตนาการยังหดหู่เลย
ความแค้นมันฝังแน่นลึกจริงๆ 💥

‘กำแพงที่กั้นระหว่างคนปกติกับคนพิการ
ไม่ได้สูงและหนาอย่างที่คิด ไม่ว่าจะเป็น
คนที่มีจิตใจเข้มแข็งมากแค่ไหนก็ยังกลายเป็น
คนอ่อนแอได้อย่างง่ายดาย’

ปล.หักมุมอึ้งกิมกี่สุดในโค้งสุดท้าย 🤣