สถานีต่อไป… มาโฮโรชิ ท่านผู้โดยสารสามารถย้อนกลับไปเลือกเส้นทางชีวิตใหม่ได้ที่นี่
分岐駅まほろし
Shimizu Haruki
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
“ชีวิตมีสิ่งที่เรียกว่าทางแยกอยู่เสมอครับ บางทีทางแยกก็คือตอนที่ถูกบังคับให้ตัดสินใจ
ครั้งสำคัญหรือบางทีก็เป็นตอนที่ถูกสิ่งคล้ายกับโชคชะตาเล่นตลกอะไรบางอย่าง”
ณ สถานีรถไฟมาโฮโรชิแห่งนี้มีเจ้าหน้าที่สถานีคอยต้อนรับผู้ที่รู้สึกเสียใจภายหลังกับการตัดสินใจของตัวเองจนอยากย้อนกลับไปเพื่อตัดสินใจใหม่อีกครั้ง
แต่การจะมาเยือนที่นี่ได้มีเงื่อนไขสามข้อคือหนึ่งจะต้องนั่งรถไฟสายโซบุที่วิ่งผ่านต้นเคยากิขนาดใหญ่ตรงสะพานข้ามแม่น้ำอารากาวะกับแม่น้ำนากางาวะ
สองจะต้องเดินทางในคืนพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้น และสามจะต้องรู้สึกเสียใจ
ในภายหลังอย่างรุนแรงจนอยากย้อนไปเลือกเส้นทางใหม่ ทว่าสิ่งสำคัญที่ต้องรู้ไว้อีกอย่าง
คือถึงจะย้อนกลับไปก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงปัจจุบันได้...
สุดท้ายแล้วเหล่าผู้มาเยือน ณ สถานีมาโฮโรชิจะก้าวผ่านความเสียใจในอดีตที่ยังเหนี่ยวรั้ง
พวกเขาเอาไว้ได้หรือไม่ และจะค้นพบความสุขกับเส้นทางที่ตัวเองเคยเลือกแล้วได้หรือเปล่า
นี่คือเรื่องราวที่จะชวนให้คุณจินตนาการถึงชีวิตบนเส้นทางที่ต่างไปจากปัจจุบัน!
📝 Just Read a Lot's Review
✨ ’ชีวิตมีสิ่งที่เรียกว่าทางแยกอยู่เสมอ‘
ดีใจที่มีนิยายตีมสถานีรถไฟออกมาอีกก
ชอบจากเล่มฮังคิวสุดๆ มาเล่มนี้คือจึ้งมากกก
คือแค่ปกก็อลังการตาแตกแล้ว 🥹✨
แล้วยังตีมแบบย้อนเวลาอีก คือโดนมากกก
แล้วพอเราอ่านจบบอกเลยว่า ดีงาม ดีงามจริงๆ 🥹
‘ไม่ว่าทางไหนก็มีความเสียใจภายหลังรออยู่
และไม่ว่าทางไหนก็มีความสุขรออยู่เช่นกัน’
มีตำนานเล่าว่าถ้าได้นั่งรถไฟไปลงสถานีมาโฮโรชิ
ตรงตามเงื่อนไขหลายข้อ และที่สำคัญที่สุด
ช่วงเวลานั้นจะต้องนึกถึงทางแยกของชีวิต
ที่อยากจะย้อนเวลากลับไปแก้ไขสุดๆ
คุณจะพบกับนายสถานี ที่จะพาคุณย้อนอดีตกลับไปได้!
แต่ก็จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกแห่งความเป็นจริง
แล้วถ้าเจอเงื่อนไขนี้เข้าไป เป็นเราจะยังอยากกลับไปไม๊
เอ้าไปสิครับ จะรออะไร มันอาจจะพาเราไปเจอ
บทสรุปใหม่ๆในชีวิตก็ได้ใช่ม้าาา
และแน่นอนตัวละครทั้ง 5 ตัวของเราก็เลือกไปเช่นกัน
‘คนเราคงได้แต่เลือกหนทางที่จะรู้สึกเสียใจภายหลัง
น้อยที่สุดในแต่ละทางแยกของชีวิตไปเรื่อยๆ’
ทุกตอนจะชื่อขึ้นต้นว่า ‘ถ้า...’
ถ้าตอนนั้นบอกชอบเพื่อนสมัยมัธยม
ถ้าสอบติดมหา‘ลัยที่อยากเข้า
ถ้าตอนนั้นไม่ไล่ตามความฝัน
ถ้าพาแม่ไป รพ. เร็วกว่านี้
ถ้าตอนนั้น...
คือทั้งหมดทุกตอน ทุกคนไม่สามารถเปลี่ยนอนาคตได้
แต่ทุกคนได้ ’อะไร‘ จากการได้เปลี่ยนทางเลือกชีวิต
ทำให้ได้กลับไปทบทวน ได้กลับไปรู้ความจริงบางอย่าง
กลับไปเพื่อเอามาแพลนเรื่องในอนาคต
กลับไปเพื่อค้นพบตัวเอง ความสำคัญของความฝัน
และกระทั่งกลับไปเพื่อเจอคนสำคัญ
พอกลับมายังโลกแห่งความจริงที่มันกำลังแย่
หลังจากไปผ่านอดีตมาอีกครั้งในหนทางใหม่
มุมมองชีวิตก็เปลี่ยนไป ☺️
กับพวกเราที่ไม่สามารถกับไปแก้ไขอดีตได้
ก็คงจะแค่สามารถกำหนดทางเลือกในอนาคตได้
แต่สุดแล้วแต่ชะตาฟ้าลิขิต ใครเล่าจะรู้ว่าทางที่เลือก
มันจะไปเจอเรื่องดีหรือไม่ดี ก็ต้องอยู่ที่ใจเราแล้วละนะ
‘พวกเราใช้ชีวิตในทุกๆวันโดยมีทั้งเรื่องที่ดีและไม่ดี
ดีใจบ้างเสียใจบ้างไปตามสถานการณ์ก็ได้
ฉันว่าการทำแบบนั้น แล้วค่อยๆก้าวไปข้างหน้าทีละนิด
ก็ถือเป็นวิธีใช้ชีวิตอย่างนึงเหมือนกันนะ’
ตอนจบสุดท้ายคืออึ้งเรื่องนายสถานีมาก
คือก็ลองสังเกตนายสถานีตอนที่ผ่านๆมา
ก็เออเนอะ มันใช่เลยยย 😆
ถ้ามีโอกาศก็อยากนั่งไปลงสถานีมาโฮโรชิบ้างจัง ☺️