คาโมงาวะ นักสืบอาหารรสชาติความทรงจำ

📝 Just Read a Lot's Review

☺️ ’เวลาแห่งการรอคอยนั้นจะช่วยปรุงรสชาติ
ของอาหารให้อร่อยยิ่งขึ้น ผมคิดว่า
ส่วนผสมที่เรียกว่าความทรงจำ
คงจะออกรสชาติในวันนี้อย่างแน่นอน‘

ฟีลซีรีส์จบในตอนสุดๆ Cozy Food Mystery แท้ๆ
แบบโคซี่โคใจมากๆ เหมาะกับสายไม่เร่งรีบ
ชอบการแบ่งตอนๆ เยอะๆ (ฟีลว่ามีหลาย EP )
และไม่ได้มีจุดพีค หักโค้งหักศอกให้ใจเต้นเบอร์นั้น
ออกแนว Slice of Life เสียด้วยซ้ำ
อบอุ่น ฮีลใจ ส่งเมสเสจแห่งความจริงใจ
ตั้งใจ อยู่ในทุกๆ เมนูที่เสิร์ฟให้ลูกค้า
ถ้าคนชอบแนวนี้ ก็ตามเล่มนี้มาเลยจ้า 😆

‘คนที่จะมาถึงที่นี่ได้ มีแต่คนที่
ถูกโฆษณาบรรทัดเดียวที่ว่าดึงดูดใจนั่นแหละครับ’

สองพ่อลูกคาโมงาวะเปิดร้านอาหารที่เกียวโต
บอกเลยว่าร้านลับของแท้ต้องแบบนี้
เอาป้ายชื่อร้านออกไปเลยจ้า 🤣
คนมาตามหาร้านก็หาไปเท่อะ แต่คนพ่อเชื่อว่า

‘ถึงเขียนไว้แค่บรรทัดเดียว
หากชะตาต้องกันยังไงก็มาถึงได้’ งุ้ยย ☺️

อดีตตำรวจสายสืบอย่างนางาเระ
เกษียณตัวเองมาเปิดร้านอาหารกับลูกสาว
โดยมีอีกฉากหนึ่งเป็น สนง.สืบหาอาหารความทรงจำ
ให้ลูกค้าที่ต้องการอยากทานและระทึกถึง
เรื่องราวต่างๆที่มีทั้งสุข และเศร้า และโหยหา

สเน่ห์ของเล่มนี้ก็คงเป็นความเรียบง่าย
ของกิจวัตรร้านคาโมงาวะ ที่รับลูกค้า
ให้ทานอาหาร รับเบาะแสความทรงจำ
ออกไปเก็บข้อมูลกลับมาทำอาหารให้ลูกค้า
ด้วยความเป็นตำรวจสายสืบเก่า
เมื่อไขปริศนาอาหารในความทรงจำ
จึงพิถีพิถันในรายละเอียดเอามากๆ 🤩

อีกเรื่องที่เป็นพระเอกเลยคือ ‘อาหาร’
เรียกได้ว่า วัตถุดิบที่คุณพ่อไปตามหามาทำเนี่ย
ทั้งอาหารที่ร้าน และอาหารในความทรงจำ
แทบจะยกมาทั้งประเทศเลย คือเยอะแยะมาก
ทำให้ได้รู้เลยว่า วัตถุดิบชนิดเดียวกัน
แค่ต่างที่ ต่างช่วงเวลา รสชาติก็ต่างกันแล้ว
กระทั่งน้ำที่เอามาทำอาหารยังต่างอ้ะะ ละเอียดมาก

‘คนเป็นพ่อครัวจะจำได้เสมอละครับ
เวลามีความสุขที่ได้รับคำชมว่าอาหารอร่อย’

สำหรับคนที่ชอบนิยายอาหาร
คนทานเอร็ดอร่อย คนทำตั้งใจ เมนูหลายหลาย
ไม่อยากให้พลาดเรื่องนี้เลยจ้ะ ☺️