คืนฆ่าลักพาตัว

📝 Just Read a Lot's Review

🔥 ’คุณนั่นแหละที่ฆ่าชิเงรุ‘
ผมเป็นคนฆ่าอย่างนั้นหรือ..
ใช่แล้ว ผมเป็นคนฆ่าจริงๆ ..

คือน่าจะเคยได้ยินเคสแบบ สลับตัว มั้ยนะ
สลับตัวตอนเกิดในห้องคลอด หรือสลับอะไรยังเนี่ย
แต่ไม่ใช่แยกพ่อแม่กับลูกตอนหย่านะ
เล่มนี้ เหมือนได้แรงบันดาลใจจากเรื่องประมาณนี้
แล้วบอกเลยว่า สลับกันบันเทิงมากกก 😂

เปิดมาก็งงเลย มีเด็กถูกลักพาตัวไป
คนดำเนินเรื่องไม่ใช่พ่อแม่เด็ก พอไปถึงที่ที่คนร้ายบอก
ก็พบว่าเด็กเสียชีวิตแล้ว พากันไปสถานีตำรวจ
สอบสวนอะไรกันเสร็จเรียบร้อย
แม่เด็กก็ชี้มาเลยว่าเนี่ย ‘คุณนั่นแหละที่ฆ่าชิเงรุ‘
และก็จบอินโทรด้วยว่า โทมิซาวะ ชิเงรุ คือลูกของผมเอง
แบบ เอ๊าาาาาาา ยังไงซิ แล้วเรื่องก็แฟลชแบ็กกลับไป
เล่าเรื่องตั้งแต่วันเกิดเหตุลูกของเพื่อนบ้านถูกลักพาตัว

คือทำ Family Tree อีรุงตังนังมากกกก
เด็กถูกลักพาตัวเป็นลูกคนนี้กับคนนี้
ถูกลักพาตัวไปเพราะเข้าใจผิด จะลักพาตัวอีกคน
เด็กอีกคนก็เป็นลูกของคนนี้กับคนนี้
คือแบบ อื้อหือออออ ยุ่งยากรุงรังอะไรขนาดนี้ 55555
พวกแกใช้ชีวิตกันยังไงให้ซับซ้อนขนาดนี้เนี่ย

เรื่องจะเล่าไปตามลำดับผ่านการเล่าของคุณยาคามูระ
ที่ทำให้เรื่องมันยุ่งยากตั้งแต่ไปมีสัมพันธ์ลับ
กับผู้หญิงที่ลูกถูกลักพาตัว (แล้วก็เป็นลูกเค้าด้วย)
คนมีความผิด มันก็จะวิ่งทำทุกทางเพื่อแก้ไข
แต่ความซวยมันอยู่กับคนชั่วเสมอ
แทนที่จะแก้ไขได้ มันดันรุงรัง ยุ่งเหยิงกว่าเดิมอี๊ก

ตัวละครสมทบมีบทบาทสุดๆ และยังถูกทำให้นักอ่าน
ไขว้เขวไปจากการเดาว่าใครคือคนร้ายอีกด้วย
แบบอ่านไปซักระยะเราจะเดาล้ะ ว่าใคร
แล้วเรื่องราวมันก็จะหักมุมไปหลายโค้งมากกก
อิคุณพ่อตา นี่เราก็สงสัยสุดๆ เค้าดูมีบทมากเกินไป
จนรู้สึกว่า ต้องมีซัมติงแน่ๆ! 🤣 แต่แล้ววว!!! อุ้บส์ 🤭

อีกตัวละครเลยที่สนุกสนานมากนั่นคือนักเขียน
ใช่จ้ะ นักเขียน 555555 นักเขียนเอาชื่อตัวเองเลย
มาใส่ไว้ในเรื่องด้วย และให้รับบทนักสืบไขปริศนา
เอ้อออ นี่เราว่าเป็นความฝันของนักเขียนเลยนะ 5555
เอาตัวเองไปอยู่ในนิยายของตัวเอง 555555
แล้วทำได้ดีมาก เป็นตัวนำตอนหลังสุดๆ!

เรื่องนี้ก็ต้องบอกเลยว่า บันเทิง!! 🔥
แนะนำให้อ่านเลยฮะ ไม่มีฉากดุเดือดเลือดสาด
มีแต่การเดาว่าใครเป็นคนร้ายลักพาตัว
และการวิ่งแก้ปัญหาของคนมีความผิดติดตัว 😂
ส่วนเด็กๆในเรื่อง ก็น่าสงสารชะตากรรม
จากการกระทำของพ่อแม่ซะเหลือเกิน 🥹