ร่วงหล่นในอนธการ

📝 Just Read a Lot's Review

💭 ‘บางครั้งเวลาก็เป็นสิ่งลวง มันทำให้เข้าใจว่า
เพียงใช้ชีวิตร่วมกันยาวนาน
เราจะรู้จักใครสักคนอย่างลึกซึ้ง’

หนังสืออะไรกัน มันช่างเหงา เวิ้งว้าง
อบอวลไปด้วยความเศร้า และกลิ่นของความสิ้นหวัง
เรื่องสั้น 4 เรื่องนี้ของคุณมินคือผลงานลงตะกร้าในอดีต
แต่เราที่มาอ่านก็รู้สึกว่ามันหนักหน่วงใจเลยล้ะ
ฟีลแบบก้อนหินที่หล่นลงไปในน้ำ แล้วจมลงๆ

⚠️ TW: มีการ ฆตต / การ ฆตก / ความรุนแรง /
การสูญเสียครอบครัว

🫧 เรื่องแรกความสัมพันธ์ของพ่อกับลูกชาย
กับกำแพงที่มีต่อกัน จนวันนึงมันขยายใหญ่ขึ้น
และกว่าจะรู้สึกตัว ก็ลดช่องว่างนั้นไม่ลงแล้ว
- จังหวะท้ายที่ของพ่อคือบีบหัวใจมากก 🥹

🫧 เรื่องสองใครกันนะที่มาเดินไปด้วยกัน
สรุปจบแบบปลายเปิดให้คิดต่อ แต่ระหว่างช่วงสั้นๆ
ที่ชายคนหนึ่งตัดสินใจไปที่น้ำตกลับ ไร้ผู้คน
เจอกับชายอีกคนที่อยากจะไปด้วยเพราะบอกว่าคุ้นทาง
ตอนท้ายคือเวิ้งว้างมาก 🥹

🫧 เรื่องสาม เปิดชื่อมาว่า ตามหาศพในทุ่งหญ้า
แล้วคือเนื้อเรื่องมันเงียบเหงาจิตใจมาก
คือมันต้องโดดเดี่ยวแค่ไหน ถึงขนาดไปตามหาศพอ้ะ
แล้วตอนจบคือแบบ หู้ยยยยย ขนลุก 🥹

🫧 เรื่องสุดท้ายความสัมพันธ์เปราะบางของ ‘เพื่อน’
การกระทำที่เราไม่ชอบของเพื่อนคนนึง
มันอาจเป็นเกราะบางอย่างที่ปิดบังความอ่อนแออยู่ก็ได้
และคำพูดคือสายน้ำที่ไม่ย้อนกลับ คือเวลาเดินไปข้างหน้า
เอากลับมาไม่ได้แล้ว ความรู้สึกคนก็เช่นกัน ..

หู้ยยยย 4 เรื่องสั้นๆ แต่มันช่างเงียบ อ้างว้าง เหลือเกิน
อีกอย่างที่ประทับใจคือ สำนวนเขียนเล่าเพราะมาก
ไม่ใช้คำหรูหราแฟนซี ภาษาไทยเข้าใจยาก
บรรยายเป็นฉากๆ เห็นภาพเหตุการณ์ ความรู้สึกตัวละคร
คืออ่านแล้วไหลลื่นมากๆ อยากอ่านสำนวนคุณมินต่ออีก ☺️

สั้นๆ นะคะเล่มนี้ ประทับใจ
และขอบคุณ สนพ. ที่หยิบ 4 เรื่องนี้ขึ้นมาจากตะกร้า
ไม่งั้นเราคงไม่ได้อ่านงานดีๆ แบบนี้แน่เลย 🥹