โอบกอดหัวใจในวันที่น้องกลับดาว

📝 Just Read a Lot's Review

🖤 ‘เพราะต่อให้พยายามหรือทำใจแค่ไหน
ก็ไม่มีการจากลาใด ที่ไม่มีความเสียใจตามมาอยู่ดี’

ความเสียใจในการสูญเสียสัตว์เลี้ยง
เป็นอีกหนึ่งความเสียใจที่คนเลี้ยงสัตว์เท่านั้นจะได้รับ
แน่นอนตอนเรามีเค้า เราไม่เคยเตรียมใจกับเรื่องนี้อยู่แล้ว
คิดว่าเค้าจะอยู่กับเราตลอดไปด้วยซ้ำ

แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ คงเหลือแค่ช้าหรือเร็วเท่านั้น 🥲

คุณนักเขียนเป็นสัตวแพทย์ แน่นอนว่าเผชิญกับความสูญเสีย
มากกว่าเราซะอีก เค้าจึงเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้น
โดยไม่ได้บอกว่า ’ห้าม‘ เสียใจ แต่ถ้าช่วยให้มันเบาบางลงได้ก็คงจะดี

‘สัตว์เลี้ยงต้องพึ่งพาได้รับการดูแลจากเจ้าของ
ตั้งแต่แรกพบจนถึงวินาทีที่จากกัน ไม่ว่าเค้าจะอยู่ใน
วัยหนุ่มสาวที่ยังแข็งแรงดีหรือแก่เฒ่าแล้วก็ตาม’

ในเล่มจะช่วยให้เราลองหาวิธีดูแลใจที่เหมาะกับตัวเอง
เมื่อน้องจากไปแล้ว คุณนักเขียนเข้าใจว่าระยะเวลาเสียใจ
ของแต่ละคนสั้นยาวไม่เหมือนกัน แต่ก็ไม่อยากที่สุดคือ
ไม่อยากให้โทษตัวเอง เรารักและดูแลเขามาดีที่สุดแล้ว
คำว่า ‘ทำไม’ ที่เกิดขึ้น มันก็หาคำตอบไม่ได้จริงๆ

หลากหลายวิธีเลยที่นักเขียนแนะนำ
ทั้งในมุมมองของเจ้าของ และคนรอบข้างเจ้าของ
มีทั้งให้จัดกิจกรรมรำลึกถึง ทำมุมพิเศษรำลึก
เปลี่ยนกระดูกน้องเป็นอัญมณีเก็บไว้หรือติดตัว
บริจาคของของน้อง เขียนจดหมายหาน้อง
หรือรับน้องใหม่มาเลี้ยง โดยเน้นย้ำว่าไม่ได้มาแทนตัวเก่านะ 😊

🤍 ตัวขวัญเองมีประสบการณ์ครั้งนึงนั่นคือ
น้อง ‘แพนด้า’ (ภาพสุดท้าย) ที่เกิดมาพร้อมกับโมโน
แต่อ่อนแอกว่ามากๆ พาไปโรงพยาบาลอยู่ประมาณเดือนกว่าๆ
และจากนั้นน้องก็ไม่ไหว และนิ่งไปในเช้าวันนึง
ใต้แสงโคมไฟที่ส่องให้ความอบอุ่นน้องตลอดคืน
เจ้าบีมผู้เป็นแม่คงไม่รับรู้ถึงการมีของแพนด้าเลย
แต่ขวัญกับแฟนคือเศร้ามากๆ โดยเฉพาะแฟนขวัญ
ที่รับหน้าที่ดูแลป้อนข้าว ป้อนยามาโดยตลอด 🥹
ถึงอย่างนั้นก็ใช้เวลาไม่นาน เพราะช่วงเวลาเดือนกว่าๆ
ยังค่อนข้างที่จะไม่ผูกพันกันมาก แต่ก็ยังระลึกถึงอยู่เสมอ

...ขวัญยังเหลือ 7 ครั้งให้ต้องเสียใจ...
และขวัญก็ไม่ได้คิดจะเริ่มเตรียมใจใดๆเลย
ปล่อยให้มันเป็นไป และรักทั้ง 7 ตัวไปสุดๆนี่แหละ
เมื่อถึงเวลา ขวัญจะเสียใจให้สุดๆเท่ากับที่ขวัญรักน้องๆเลย 💗