คำสารภาพ

📝 Just Read a Lot's Review

🥛 'รู้มั้ยคะทำไมครูถึงตัดสินใจลาออก
เพราะมานามิไม่ได้ตายด้วยอุบัติเหตุ
แต่ถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของนักเรียนห้องนี้อย่างไรล่ะคะ'

อื้อหืออออ เดือดมากกกกกก 🔥🔥
หม่น ดาร์ก เศร้า สะเทือนใจ สะท้อนสังคม ดราม่า
มิติของการเล่าเรื่องคือจัดว่าดีเยี่ยมม
เป็นอีกเล่มของนิยายโทนหดหู่ ที่คนอ่านนิยายแปลต้องผ่านเล่มนี้
มันต้องโดนจริงๆ ฮึ้ยยย 🥶

คือจุดเริ่ม มันมาจากหลายทางมากอ้ะ
หนังสือเริ่มที่กลางเรื่องเลย นั่นคือ ก่อนปิดเทอมวันนึง
ครูโมริกุจิผู้ซึ่งสูญเสียลูกสาวไปจากเหตุจมน้ำ
บอกว่า น้องถูกเด็ก นร. ในห้องนี้ฆ่าตาย เป็น ดช.เอกับบี
และเธอก็จุ้บเลือดของสามีที่เป็น HIV มาฉีดใส่กล่องนมให้ทั้งคู่กินด้วย
น้ะ เปิดมาก็เดือดสุดๆ 🔥

จากนั้นเรื่องก็ตัดสลับให้ น้องหัวหน้าห้องเป็นคนเล่าเรื่อง
แล้วก็เป็น ดช.บี แล้วก็ ดช.เอ สลับกันไป
น้องหัวหน้าห้องอ้ะ ไม่ได้เป็นตัวเด่นมาก แต่เป็นคนซวยมากกว่า
ตัวเด็ดของเรื่องมันอยู่ที่ เอกับบี
ครูก็คือเดือดมาก เล่าจุดชนวน และใช้ประโยชน์จากการบูลลี่
หรือก็คือการกลั่นแกล้งกันในห้องเรียนนั่นแหละ โหดจริง 🥶

ถ้าเล่าอ้ะ มันจะเล่าไปเรื่อยๆแล้วเฉลยเรื่องไปน้ะสิ
ไม่ได้ๆ 555555 เอาเป็นว่า ทั้ง เอกับบี คือไม่ใช่เด็กปกติอ้ะ
แต่ทั้งสองคน มีแม่ที่หล่อหลอมให้เค้ามีความคิดที่ไม่ปกติ
ฉะนั้นตัวแปรเลยน้ะคือ ‘มนุษย์แม่’

สังคมที่ขาดการอบรมเลี้ยงดูเด็กในวัยกำลังหัดคิดหัดอ่าน
ทำให้จิตใจ ทัศคติ จิตสำนึก ไขว้เขวบิดเบี้ยวไปหมด
จุดร่วมอีกอย่างคือ การอยากได้รับความรัก อยากมีตัวตน
อยากเป็นคนสำคัญ เป็นที่ยอมรับ ไม่ใช่คนที่ ‘ล้มเหลว’

🔥 ไฟแค้นของคนเป็นแม่น้ะ บอกเลยว่ามันเหี้ยมมาก
แล้วยิ่งเจอกฎหมายคุ้มครองเยาวชน
ที่ไม่สามารถเอาผิดเด็กอายุต่ำกว่า 15 อีก
มันเลยทำให้คุณแม่ ต้องหาวิธี ‘ลงทัณฑ์’ คนที่มาพรากชีวิตลูกให้ได้

ส่วนตัวบอกเลย หดหู่ โหดเหี้ยม ดาร์กมากๆ
ตัวหนังคือทำออกมาไม่ตัดฉากสำคัญออกเลย เก็บครบ โหด!
การผูกโยงปมเรื่อง ความบ้าคลั่งของไอพวกเด็ก โทษนะ เด็กเปรตเนี่ย
มันบ้าบอมากๆๆๆ มันไม่สนใจใครทั้งนั้น มันเอาสะใจมันอย่างเดียว
ไม่สนไม่แคร์ว่าชีวิตใครจะเป็นยังไง ‘ฆ่าคน‘ กลายเป็นเรื่องง่ายๆ
นักเขียนคือเดือดจัดจริงๆ 🔥

สายนิยายดาร์ก ห้ามพลาด!
มันอ่านเรื่อยๆ แล้วมันอยากรู้ว่าจุดจบของเรื่องจะเป็นยังไง
ครูจะแก้แค้นสำเร็จไม๊ ไอเด็กบ้าพวกนี้มันจะลงเอยยังไง 🔥