ฉันเขียนท่ามกลางพายุฝน แล้วส่งถึงเธอในวันที่มีสายรุ้ง

📝 Just Read a Lot's Review

🌈 ‘เราคงขอให้ฝนไม่ตกไม่ได้ แต่ฉันเชื่อว่า
พายุฝนจบลงจะต้องมีสายรุ้งปรากฏให้เห็นที่ใดสักที่ในโลก
นั่นหมายความว่า “ทุกๆความมืดมน ต้องจบลง
ด้วยความสวยงาม” ฉันเชื่ออย่างนั้น’

เป็นหนังสือฮีลใจอีกเล่มที่พูดได้ว่า
เหมือนได้รับการอวยพรอยู่ตลอดเวลาที่อ่าน
คุณนักเขียนคือมีพลังใจแน่นมากที่ส่งต่อมายังผู้อ่านทุกคน
ถ้อยคำก็แสนจะอบอุ่นอ่อนโยน แบบนุ่มฟูมากก 🥹

‘เอาเข้าจริงฉันไม่ได้คาดหวังอะไรในการเติบโตครั้งนี้
หวังเพียงแค่ฉันจะมีความสุขกับเส้นทางที่เลือกเดิน
และขอให้อุปสรรคระหว่างทาง
น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้’

หลากหลายความทรงจำที่ผ่านมาในชีวิต
ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นข้อความที่ปลอบโยนจิตใจ
ขณะที่นักเขียน เขียนเล่าเรื่องของตัวเอง
มันรู้สึกเหมือนเค้ากำลังพูดแทนในส่วนของเราทุกคน
เหมือนเราเองก็ผ่านช่วงเวลาเหล่านั้น และรู้สึกไม่ต่างกัน
แต่วิธีปลอบโยนใจตัวเองคงไม่ดีเท่านี้
ทำให้พออ่านไปเรื่อยๆ นึกถึงเรื่องตัวเองไปด้วย
ก็ได้รับการปลอบโยนจากคุณนักเขียนไปด้วยเลยย

ชีวิตตอนนี้ ความทรงจำวัยเยาว์
ความใฝ่ฝัน การเปรียบเทียบ ความสุขในชีวิต
การตกหลุมรัก การรอคอย ความผิดหวัง
ความสัมพันธ์ และการจากลา..

‘ฉันเองก็เป็นแค่เพียงคนหนึ่งที่หวังให้เธอมีความสุขอยู่เสมอ
ขอแค่เธอไม่ต้องเจ็บปวดกับเรื่องใด
ก็นับว่าเป็นของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับฉันแล้ว’

ชอบบทที่ 18 พรข้อที่ 101 มากกก (หน้า 208)
คือคุณนักเขียนขอพรให้นักอ่าน 100 ข้อ!!!!
คือน่ารักมากกกก และแต่ละข้ออ่านไปคือนุบนิบใจที่สุด
ไม่ใช่การขอให้ถูกหวย รวย ยิ่งใหญ่
แต่เป็นความจริงใจที่อยากขอให้เราในเรื่องเล็กน้อยต่างๆ
และทั้งหมดล้วนขอให้เรามีความสุข
อ่านไปก็ได้แต่ยิ้มไปปป ฮือออ น่ารักมากๆๆๆ
ชอบข้อ 78 ‘ ขอให้แมวจงรักเธอ’ แบบโอ๊ยยย 🥰

ปล. ภาพประกอบสวยตาแตกมากๆค๊า 🥰