ณ คืนตำรวจจราจร

📝 Just Read a Lot's Review

🚥 'ขนาดจอดรถข้างถนนไม่ดูตาม้าตาเรือ
แล้วมารู้ตอนหลังว่าตัวเองทำความเดือดร้อนให้คนอื่น
ยังมีหน้าจะมาพูดว่า 'ก็แค่จอดแป๊บเดียว ' อีก'

งานเก่าของ อ.เคโงะที่พิมพ์ครั้งแรกในปี 1995
อ่านไปก็เสียวใจไปด้วย เพราะบอกเลยว่า
มันเป็นเรื่องใกล้ตัวมาก เราคนนึงก็เป็นผู้ใช้รถใช้ถนน
และความใจร้อนหลังพวงมาลัยก็ยังมีอยู่ไม่น้อย
เข้าใจว่าถ้ามันพลาดพลั้งไป สิ่งที่ตามมามันก็กระทบเยอะ
ตัวเราจึงค่อนข้างขับแบบเซฟๆอยู่มาก เราไม่รู้หรอกว่า
อะไรมันจะเกิดขึ้น เราไปทำเค้า เค้ามาทำเรา เกิดขึ้นได้ตลอดเวลาจริงๆ

หนังสือเล่มนี้คิดๆแล้วเหมือนฟีลโฆษณารณรงค์
การเกิดอุบัติเหตุจากความประมาท มักง่าย ในการขับรถ
รวมไปถึง การจอดรถ ด้วยซ้ำ ซึ่งมาในรูปแบบนิยาย อ.เคโงะ
บอกเลยว่าไม่ธรรมดามากๆ แต่ละตอนอ่านจบนี่แบบ อื้อหืออออ
ไม่มีแน่นอน ชน-จ่าย-จบ ระดับ อ.เคโงะ จิตใจมนุษย์มันมากกว่านั้น หึหึ

เรื่องสั้น 6 เรื่อง อุบัติเหตุชนเข้าไป ก็เหมือนโดมิโน
มันล้มเรียงต่อๆกัน ก็เหมือนกับการสร้างความคับแค้นกันไปเรื่อยๆ
เราชอบเรื่อง 3 กับเรื่อง 4 แบบอ่านจบแล้ว ฮึ่ยยมากก

เรื่องที่ 3 เกี่ยวกับหญิงสาวที่ขับรถมาแล้วโดนขับจี้
กับเรื่องที่ 4 คือการจอดรถแบบมักง่าย

คือทั้งมวลมันเป็นเรื่องใกล้ตัวมากจริงๆ
อ่านไปแล้วจะรู้สึกแบบ หูยยย ความมักง่ายเล็กน้อย
ในการขับรถ จอดรถ ใดๆรถ มันสร้างผลกระทบมหาศาล
ให้ผู้อื่นโดยที่เราอาจไม่รู้ตัวได้เลยนะ แบบคราวเคราะห์มาก
แล้วคือถ้าเค้าแค้นใจ เค้ากลับมาเอาคืนได้เลยนะเว้ย

ย้ำว่านี่คือนิยายรณรงค์ให้ตระหนักถึงการใช้รถใช้ถนน
ในรูปแบบสะพรึงของ อ.เคโงะ เลยแหละ ฮืออ 🥹

และในเมื่อเรื่องมันเขียนตั้งแต่ปี 1995
เข้าใจว่าสมัยนั้นยังไม่มี CCTV นะ เหตุการณ์มันเลย
เคลียชัดไม่ได้ว่าใครผิดใครถูก เลยตั้งใจทำความผิดกันได้ง่าย
เพราะคิดว่าไม่มีใครรู้เห็น แต่ขอโทษ! พยานในเหตุการณ์มันมีจ้ะ 😡