ฆาตกรรมหลอนในคืนผีดุ

📝 Just Read a Lot's Review

🍎 'หลักฐานชี้ไปทางนั้นมาตลอด
เวลาเด็กสาวคนหนึ่งหายตัวไป มีเหตุผลไม่มากหรอก
ข้อแรกคือหนีไปกับผู้ชาย สองคือเธอตายแล้ว
อย่างอื่นนั้นยากจะเป็นไปได้และในทางปฏิบัติก็ไม่มีทางเกิดขึ้น'

ครั้งแรกกับการอ่านงานของ อกาธา คริสตี้
ยอดหญิงแห่งวงการอาชญนิยาย ซึ่งเรื่องนี้
ยังไปเป็นเค้าโครงของหนังเรื่อง A Haunting in Venice ด้วย
ซึ่งหลังจากอ่านจบก็มีส่วนที่ดึงไปเป็นหนังจริงง
แต่หลายส่วนที่แตกต่าง ก็กลมกล่อมไปกับตัวเล่มแหละนะ

'ลมอะไรหอบคุณมาถึงนี่ล่ะ'
'ก็ลมเดียวกับที่หอบผมไปหลายต่อหลายที่ในสมัยผมยังรุ่งๆนั่นแหละ
และลมที่ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนเคยหอบคุณมาหาผมด้วย
ฆาตกรรมไงล่ะ'

ณ งานปาร์ตี้ฮัลโลวีนแห่งนึง ด.ญ.จ๊อยส์ ได้หลุดปาก
เล่าเรื่องในอดีตที่เธอเคยเห็นฉากคนที่ถูกฆ่า แต่ตัวเองไม่แน่ใจขึ้นมา
โดยที่คนส่วนใหญ่ที่ฟัง ล้วนรู้จักเธอเป็นอย่างดีว่าเธอโม้เก่ง
แต่ภายในคืนนั้นเอง ร่างของเธอก็กลายเป็นศพในบ้านหลังนั้น
สาเหตุการเสียชีวิต คือโดนกดหน้าลงอ่างน้ำที่เต็มไปด้วยแอปเปิ้ล
ซึ่งเป็นการละเล่นในวันฮาโลวีนที่ให้งับลูกแอปเปิลในอ่างน้ำ

แอร์กูล ปัวโรต์ ยอดนักสืบหนวดงาม
จึงถูกตามตัวให้ไปช่วยไขปริศนาและหาให้ได้ว่าใครเป็นฆาตกร
ที่พรากชีวิตบริสุทธิ์ของเด็กสาวผู้นี้ และเรื่องที่ ด.ญ.พูด
ที่ใครๆต่างก็ไม่เชื่อ มันจะไม่เป็นความจริง จริงๆหรือ!

'เด็กๆมักจะพูดจาเกินจริงแบบนี้
เวลาที่อยากได้รับความสนใจหรือสร้างผลลัพธ์สักอย่าง
และในทางตรงกันข้าม มันอาจเป็นเรื่องจริงก็ได้ คุณไม่คิดอย่างนั้นหรือ'

เป็นการไขปริศนาที่แทบจะไม่มีอะไรช่วยนักสืบเราได้เลย
ปัวโรต์ต้องไล่สอบถามผู้เกี่ยวข้องแต่ละคน
พูดจริงบ้าง ไม่จริงบ้าง ต้องปะติดปะต่อเชื่อมเรื่องให้ได้
และบทสนทนาค่อนข้างยาว ฟีลลับคารมและฝีปาก
ระหว่างนักสืบ และสารวัตรคนสนิท
ทำให้กว่าจะขมวดเรื่องได้ ก็อาจชวนหลับอยู่เหมือนกัน

ส่วนเวอร์ชันหนัง ก็ค่อนข้างตื่นเต้น
มีการเพิ่มตัวละครมากขึ้น และเป็นการสืบสวนในพื้นที่ปิด
ฟีลเหมือนบ้านปิดตายมากๆ เพื่อหาตัวฆาตกร
ก็คือตื่นเต้นคนละแบบกับอ่านหนังสืออยู่นะ 😁