มีใครบางคนไม่ยอมลาจาก

📝 Just Read a Lot's Review

🖇️ การใช้ชีวิตแต่ละวันในเมืองใหญ่ช่างวุ่นวาย
จนคุณเริ่มจะสูญเสียตัวตน แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังต้องดำเนินชีวิตต่อไป'
.
ครั้งแรกของขวัญกับ โอตสึ อิจิ!!!
ซึ่งเปิดงานแรกเล่มนี้มาก็ทำลายภาพลักษณ์โอตสึโดยสิ้นเชิง 😂
โอตสึ คือนักเขียนที่ถ้าใครพูดถึงก็จะ เศร้า ดิ่ง ซึม เหงา
แบบอารมณ์ไปทางลึกซึ้ง แฝงความหมาย เจ็บปวดใดๆ
แต่เล่มนี้บอกเลยว่า แทรกความขำขัน อิหยังวะ อยู่ตลอด
ถึงอย่างนั้น ก็ยังอ่านสนุก และสุดยอดจริงๆ 👏🏻

เรื่องสั้น 5 เรื่องในตีมของการ อำลา ลาจาก
ที่บางครั้งก็ยังไม่อยากลาจากด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะตอนมีหรือไม่มีชีวิตอยู่
จะขอเม้ามอยถึงเรื่องที่ชอบที่สุดละกันเนอะ 😊

🌟 แม่บ้าน (เรื่องที่ 3)
เกี่ยวกับแม่บ้านสาวมาทำงานให้กับบ้านนักเขียนพ่อม่าย
มีลูกชายวัยเรียนอยู่ด้วยอีกหนึ่งคน FYI ทั้งคู่หน้าตาดี 🤣
แต่ที่พิเศษคือบ้านหลังนี้เป็นทางผ่านของวิญญาณก่อนไปสันปรายภพ
เจ้าของบอกแม่บ้านว่า ให้แกล้งไม่เห็น ทำเฉยๆปกติไป
คือที่ฮาก็คือยัยเมดนี่แหละ ไม่ว่าจะเรื่องชื่นชมความหล่อเหลา
ของเจ้าของและลูกชายเอย การเจอวิญญาณแต่ละทีก็แปลกๆ
แล้วสุดท้ายนำไปสู่การตามหาต้นสายปลายเหตุ
ของวิญญาณเด็กหญิงที่มีปานแดงมาโผล่ที่บ้าน
เรื่องนี้คือโก๊ะจริง ฮาจริง มีช้อตอ่านแล้วต้องพูดออกมา
เลยว่า 'ไม่ได้ไม๊สาวววว 555555' แล้วคือพูดคนเดียวกับหนังสือ 😂

👏🏻 โอโซมัตสึซัง นักสืบจอมละมุนฯ (เรื่องที่ 2)
เรื่องนี้อ่านไปก็ได้แต่แบบ อิหยังวะ ได้หลอ ก็ได้หลอ!
คือเอาฮามากกกก เหมือนจะจริงจังนะ แต่ก็ไม่จริงจัง
ฟีลแบบตลกหน้าตายมากกก 555555
อารมคล้ายหนังของ Wes Anderson ที่อะไรก็เกิดขึ้นได้
ตามที่ ผกก. อยากให้เป็น แล้วก็แบบเล่นมุกหน้าตายอ้ะ 😂
คือๆๆๆ มีคนใช้ตายในบ้าน ในห้องปิดตาย
ทุกคนก็หาว่าใครเป็นคนร้าย กุญแจห้องอยู่ในบ่อน้ำ
ที่เช้ามากลายเป็นน้ำแข็ง
ไม่สามารถเล่าอะไรได้มากกว่านี้ล้ะ ฮาไปหมด555555
อ่านจบแล้ว พาร์ทนี้มาเม้ากันได้ 5555555

ส่วนเรื่องสุดท้ายก็จริงจังนิดนึงงง
แต่ก็ยังติดตลกอยู่ วิญญาณอะไรมาเล่นเน็ต
เช็คเมล เช็คเฟส งงใจมาก 55555
เรื่อง 1 กับ 4 ค่อนข้างจริงจังแหละ

จากเล่มนี้มันอบอวลไปด้วยการลาจากจริงๆ
วิญญาณที่ไม่ไปสู่สุขคติ ยังมีห่วง มีแค้น
สมกับชื่อเล่มว่า 'ไม่ยอมลาจาก' มากๆ

เชียร์ค่ะ ไปอ่านกัน อรรถรสมากๆ
สนุก ฮา เศร้า หม่นๆ และความตาย ความรัก ความเหงา
โอตสึ สุดยอด เข้าด้อมแล้วว 😆 👏🏻✨