ห้องอาหารหอยทาก บันดาลความปรารถนาในใจคุณ

📝 Just Read a Lot's Review

🐌 'ฉันจะแบกพื้นที่เล็กๆแห่งนั้นไว้ที่หลัง
เหมือนกระเป๋านักเรียนและคืบเคลื่อนไปข้างหน้าช้าๆ
เมื่อเข้าไปอยู่ในเปลือก ที่นั่นไม่ใช่สิ่งใดอื่น
นอกจาก 'บ้านของหัวใจ' สำหรับฉัน'
.
สโลวไลฟ์ สโลวคุกกิ้ง ตามสไตล์คุณนักเขียนเลยจ้ะ
ถ้าใครได้อ่านเล่ม ร้านเครื่องเขียนใต้ต้นสึบากิ แล้ว
ก็คือกลิ่นอายการเขียนใกล้ๆกันเลยคือ
เรื่อยๆ อบอุ่นหัวใจ และครั้งนี้มาในรูปแบบของ อาหาร
ที่จะเข้ามาเยียวยาความสัมพันธ์ของผู้คน
และถ่ายทอดคุณค่าของชีวิต คุณค่าของอาหาร 🍲
.
'ริงโกะ' เด็กสาวที่ประสบกับความรักที่ไม่สมหวัง
โดนชายคนรักหลอกเอาทรัพย์สินมีค่าหายไปจากห้อง
เฮิร์ตจัดจนสูญเสียทักษะการพูดไปเลย
แบบว่าร่างกายมันพูดไม่ออก ช็อคจัด
จึงตัดสินใจเดินทางกลับบ้าน ตจว.
.
ที่นั่นเธอได้พบกับโอคัง (แม่) ที่เปิดบ้านเป็นสแน็คบาร์อยู่
ด้วยว่าแม่ทำงานเป็นมาม่าซัง เธอจึงไม่โอเคแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ความสัมพันธ์แม่ลูกเลยไม่ค่อยดีนัก
.
สภาพจิตใจย่ำแย่ จนแม่ต้องหาวิธีปลอบใจ
เลยให้เธอดูแล 'หมู' ชื่อ แอร์เมส 🐷 (มีบทบาทสำคัญในเรื่องสุดๆ)
และเปิด 'ร้านอาหารหอยทาก' ขึ้น
ด้วยความเป็นเชฟเก่า ทำให้เธอรังสรรค์เมนูอร่อยเด็ดมากมาย
ต้อนรับลูกค้าเพียงวันละ 1 โต๊ะเท่านั้น (ฟีลเชฟเทเบิ้ล)
และความสามารถพิเศษแฝง ที่มองหน้าก็รู้ว่าอยากดื่มอะไร
ไม่รู้ด้วยมนต์วิเศษใดในอาหาร ทำให้คนที่มารับประทาน
อิ่มท้อง อิ่มใจกลับไปไม่พอ สิ่งที่คิดหวังอยู่ก็สมปราถนา
เล่าลือกันปากต่อปาก จนมีลูกค้ามากมายทีเดียว
.
ซีนบรรยายการทำอาหารค่อนข้างเยอะ
อ่านไป ก็อาจหิวไปตลอดเวลา
ที่จะเน้นเลยคือเรื่องของวัตถุดิบจากธรรมชาติรอบตัว
ที่เปลี่ยนเป็นเมนูสุดอร่อย แม้วัตถุดิบในส่วนเรื่องราวคุณแม่
จะค่อนข้างแบบ เหยยยย เอาจริงดิ ไปหน่อยก็ตาม 🥹
หนังสืออาจจะอยากสื่อถึงคุณค่าของชีวิตทุกสรรพสิ่ง 🤍
.
สำหรับเรา ที่รู้สึกว่าการที่นางเอกไม่พูด
แค่เพียงเพราะเหตุผลนั้น แล้วจนท้ายยยยสุด
จิตใจก็ไม่ปลดล็อค มันทำให้สูญเสียไปหลายสิ่งมากนะ
แทนที่จะได้สื่อสารความในใจในวันและเวลาที่เหลืออยู่
กับคนที่สำคัญในชีวิตจริงๆ มากกว่าคนที่ทำร้ายเรา
เสียดายแทนแหละจ้ะ 😌

🎬 Movie Ver: Rinco's Restaurant (2010)