ร้านร่ม บริการกาแฟและรับจ้างสารพัด
雨夜の星たち
Haruna Terachi
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
"ฉันไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร แต่ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวหรอก ทุกคนก็เหมือนกัน"
"อามาเนะ มิสึบะ" อายุ 26 ปี เป็นมนุษย์ที่ไม่มีความเห็นอกเห็นใจคนอื่น ให้ความสำคัญกับความรู้สึกของคนอื่นไม่ได้ ไม่เก่งเรื่องการมีความรู้สึกร่วม หรือเข้าอกเข้าใจคนอื่น และมักถูกมองว่าเป็นคนเย็นชาอยู่เสมอ เธอสังกัดอยู่ที่ร้านร่ม ร้านกาแฟเล็ก ๆ ไร้ชื่อที่ซ่อนตัวอยู่ในท้องถิ่น ซึ่งมีบริการรับจ้างสารพัดให้กับเหล่าลูกค้าประจำสูงวัย โดย "งาน" ที่ว่ามีสามรูปแบบ แบบแรกคือการรับส่งผู้สูงอายุที่ไปโรงพยาบาลเองไม่ได้ แบบที่สองคือการเป็นตัวแทนเยี่ยมไข้ และแบบที่สามคือการทำงานสารพัดอย่างที่พ่วงมากับสองแบบแรก
หญิงสาวที่ไร้อารมณ์ร่วมกับผู้อื่น ใช้ชีวิตเหมือนทิ้งสังคมไว้ข้างหลัง และเหมือนพยายามจะฆ่าตัวตายไปทีละนิดด้วยการทำสิ่งแย่ ๆ กับตัวเอง กลับเจอเหตุการณ์บางอย่างจากผู้ใช้บริการที่ร้านร่ม จนมีความคิดเกี่ยวกับชีวิตเปลี่ยนไป ความเศร้าเกินจำเป็นคือภาระหนักอึ้งของชีวิต...จริงหรือ?
📝 Just Read a Lot's Review
☂️ 'ทุกคนก็ไม่ได้เรื่องเหมือนกันหมดนั่นแหละค่ะ
คุณก็เหมือนกัน ฉันก็ไม่ต่าง
มนุษย์ที่อยากใช้ชีวิตอยู่เกือบทุกคนก็ด้วย'
.
พิโคโล่เปิดร้านใหม่อีกแล้วจ้า
ครั้งนี้ค่อนข้างเป็นกิจการที่เหมือนจะทั่วไปแต่ก็ไม่ใช่
เป็นการรับจ้างช่วยไปเป็นเพื่อนผู้สูงวัย ผู้เจ็บป่วย
ขับรถพาไปส่งโรงพยาบาลประมาณนี้
ก็ไม่แน่ใจว่าจะมีแบบนี้จริงๆมั้ย ถ้ามีก็โอเคนะ
สำหรับประเทศที่มีอัตราผู้สูงวัยเยอะ และลูกหลานไม่สะดวกบางที
.
'ทุกคนก็มีเรื่องที่เสียใจเหมือนกันหมดไม่ใช่หรือไง
ไม่ว่าจะเลือกอะไร ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็ตาม'
.
มิสึบะ อายุ 26 ปี ลาออกจากงานประจำ
มาอาศัยอยู่บนชั้น 2 ของร้านกาแฟไร้ชื่อ แต่มีโลโก้ 'ร่ม'
ทุกคนจึงเรียนมาร้านร่ม เจ้าของร้านให้จ็อบมิสึบะ
เป็นการบริการต่างๆ แก่ผู้สูงวัย หรือใครๆ ที่ติดต่อมา
ว่าต้องการความช่วยเหลือเล็กน้อย เช่นเป็นเพื่อนไปโรงพยาบาล
ขับรถไปรับ-ส่ง อะไรที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ และลูกหลานไม่สะดวกทำ
.
'การที่พ่อแม่เลี้ยงดูลูกน่ะเป็นเรื่องปกติ
ไม่จำเป็นต้องรู้สึกขอบคุณอย่างไม่รู้จบ
กระทั่งโตเป็นผู้ใหญ่หรอกนะ'
.
ตีมเรื่องง่ายๆ แต่อัดแน่นไปด้วยประเด็นที่นักเขียนอยากจะสื่อ
นั่นก็คือ พ่อ-แม่ 'Toxic Parent' คือคำที่เกิดขึ้นใหม่ในสมัยนี้
ขวัญว่าประเทศไทยก็มีมาก่อนแล้ว คือคำว่า 'พ่อแม่รังแกฉัน'
ความเป็นห่วง ความคาดหวัง อยากให้ลูกเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
ทำอย่างนี้สิถึงจะดี อย่างนั้นไม่ดี คนนี้ไม่ควรคบ
และอะไรใดๆ ที่สำหรับพ่อแม่นั่นคือความรัก ความหวังดี
แต่บางอย่างมันก็เป็นดาบสองคม บางอย่างมากไปก็ดี
น้อยไปก็ไม่ดี หนังสือเล่มนี้จะมีตัวอย่างของคู่แม่ลูก
หลายๆคู่ ทำให้เราได้คิด และเห็นภาพจากมุมมองคนอื่น
และกลับมาทบทวนความสัมพันธ์ของเรากับครอบครัว
.
'ผู้คนมักกล่าวกันว่า 'พ่อแม่เป็นพิษ'
แต่จะมีพ่อแม่บนโลกใบนี้
ที่ไม่เป็นพิษต่อชีวิตของลูกตัวเองจริงหรอ'
.
มิสึบะ อาจเป็นตัวแทนของหลายคน
ที่เลือกที่จะทำตามสิ่งที่ตัวเองคิด และต้องการ
เพื่อให้หลุดพ้น เปลี่ยนแปลง ออกมาจากจุดที่จะทำให้ไม่เป็นตัวเอง
กล้าคิด กล้าตัดสินใจ
และเป็นตัวของตัวเองอย่างแท้จริง
.
ขอให้นักอ่านที่กำลังเผชิญภาวะ Toxic Parent
หาทางออกให้กับตัวเองได้อย่างดีที่สุด
และถ้ากำลังจะเป็นพ่อแม่แบบนั้น หรือเป็นไปแล้ว
ก็ให้ลองคิดดีๆซักนิด และสิ่งที่ควรทำคือ พูดคุย และหาตรงกลาง
เชื่อว่าทั้งสองฝ่าย มีความรัก ให้กันแน่นอน
แต่ตรงไหนล้ะ ที่มันจะพอดี 🤍