จริง ๆ แล้วแมวจรต่างหากเก็บผมมาเลี้ยง
捨て猫に拾われた男
Satoshi Umeda
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
บันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวันของทาสแมวที่รับเลี้ยงแมวจรจัดสีดำแสนน่ารักชื่อ “ไดคิจิ” แปรเปลี่ยนชีวิตให้มีความสุขมากยิ่งขึ้น ผู้เขียนได้เรียนรู้การใช้ชีวิตจากไดคิจิหลายอย่าง ทั้งการทำอะไรที่ตัวเองมีความสุข นิ่งเฉยกับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ยอมรับตัวเองทำไม่ได้ก็ปฏิเสธไป เรียกร้องความช่วยเหลือเมื่อต้องการ สร้างบรรยากาศให้คนอยากเข้าหา และอื่น ๆ อีกมากมาย การมีสมาชิกในครอบครัวจอมซนคนใหม่ทำให้ชีวิตมีความหมายมากกว่าเดิม
📝 Just Read a Lot's Review
🐈⬛ 'ไดคิจิเป็นครูสอนชีวิตให้ผม
และทุกวันนี้ก็ยังต้องเรียนรู้อะไรอีกมากจากการใช้ชีวิตของมัน'
.
คนเราเรียนรู้การใช้ชีวิตได้จากที่ไหนบ้าง
ห้องเรียน การทำงาน ไอด้อล หนังสือ
ประสบการณ์ อดีตที่เจ็บปวด แน่นอนว่ายังมีอีกสิ่ง
ที่ทำให้เราเรียรู้ชีวิตได้ นั่นก็คือ 'สัตว์เลี้ยง'!
และในเล่มนี้นักเขียนได้เรียนรู้จากแมวของเค้านั่นเอง
.
คือเล่มนี้เจ้าแมวดำบนน่าปกน่ารักมากก
ชื่อเจ้า 'ไดคิจิ' ซึ่งเจ้าไดคิจิเนี่ย เป็นแมวจากศูนย์พักพิง
ที่นักเขียนพามาอยู่บ้านด้วย เมื่อใช้ชีวิตอยู่ไปด้วยกัน
ก็พบว่าอุปนิสัย พฤติกรรมหลายๆอย่าง หรือกระทั่งตัวเค้าเอง
ที่ต้องดูแลใส่ใจเจ้าเหมียว ทำให้ชีวิตเค้าค่อยๆเปลี่ยนไป
และเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีด้วย นั่นก็เพราะสิ่งเหล่านี้
ได้สะท้อนมุมมองการใช้ชีวิตให้กับเค้านั่นเอง
.
'มีของขวัญที่ยิ่งใหญ่ กว่าความรักจากแมวอีกหรือ'
.
หนังสือแบ่งเซคชั่นการเรียนรู้จากแมวออกเป็น 3 ส่วน
1.หมวดการใช้ชีวิตและการอยู่อาศัย
2.งานและการแสดงความรู้สึก
3.มิตรภาพและความรัก
แต่ละเรื่องราว ก็จะเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับนักเขียน
คล้ายจะเป็นไดอารี่หน่อยๆ ก็คือไดอารี่ของเค้ากับวีรกรรมของไดคิจิ
น่ารักบ้าง แสบบ้าง ชวนสงสัยบ้าง หรืออย่างธรรมชาติของแมว
ก็เอามาปรับเป็นแง่คิดได้ ไม่ว่าจะความสันโดษ
การไม่สนใจว่าทำอะไรผิดมาการเล่น การพักผ่อน
การแสดงความรักที่ดูไม่ออก ความเจ็บป่วยต่างๆ
นักเขียนนำมาตีความออกมาเป็นการใช้ชีวิตเยี่ยงแมวได้อย่างหน้าทึ่ง
.
มีหนังสือหลายเล่มอยู่นะคะ ที่พูดถึงการใช้ชีวิตแบบแมว
ไม่ว่าจะปรัชญาแมว แมวไลฟ์โค้ช ต่างๆ แต่ส่วนตัวเล่มนี้
ค่อนข้างที่จะเล่าได้อย่างเป็นธรรมชาติ
เหมือนอ่านไดอารี่หนุ่มคลั่งรักแมว และก็ได้อะไรกลับมา
จากการเลี้ยงแมว และนำมาถ่ายทอด
ค่อนข้างทำความเข้าใจง่าย ภาพประกอบเจ้าไดคิจิน่ารักมากก
ถึงขั้นต้องหันกลับมามองแมวตัวเองบ้างเลยค่ะ
ว่ามันช่วยสอนการใช้ชีวิตได้อย่างเจ้าไดคิจิบ้างมั้ยน้าา
.
สุดท้ายเราก็ตกเป็นทาส(รัก)แมวของเราเองนั่นแหละค่ะ