น้ำตา อาวรณ์ ละคร ปีศาจ

📝 Just Read a Lot's Review

🥀 'ความสามารถพิเศษของมนุษย์คือ
ใจสลายได้เป็นหมื่นเป็นแสนครั้งโดยไม่ตาย'

เป็นกวีที่ภาษาสวยมาก คือไม่ได้ใช้คำยากๆ
แต่การเรียงร้อย ถ่ายทอดอารมณ์ ภาษาที่ใช้
มันถูกสื่อออกมาถึงผู้อ่านได้อย่างงดงามมากๆ
ไล่อ่านไปแต่ละหน้า ซึบซาบความรู้สึกผ่านตัวอักษร
เมื่อเอาตัวเองไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นๆ มันอินได้เลยอ้ะ

'กาลเวลาล่วงเลย
แต่เสียงสะอื้นของฉันยังคงกึกก้อง
อยู่ท่ามกลางความเงียบงัน'

กวีที่กล่าวถึงชีวิตที่ดำเนินไป กึ่งสุขกึ่งเศร้าในความสัมพันธ์
รักที่ไม่สมหวัง ความเจ็บปวด ปล่อยวาง ความฝัน
บางบทอบอุ่น ปราถนาดี ปลอบโยน
บางบทเปรียบเปรยตัวเองเป็นแม่มดร้าย
บางบทโกรธขึ้งกับการเมืองที่ฉีกทึ้งชีวิต อนาคต
เสรีภาพ อิสระ ของมนุษย์บนดาวดวงนี้

'คนดีแบบไหนกัน
ที่โรแมนติไซส์ความยากจน
ในขณะที่ตัวเองได้รับการปรนเปรอชีวิต
จากภาษีประชาชน'

เป็นเล่มที่ควรค่าแก่การได้อ่านมากๆ
อยากให้ลองได้มาสัมผัสกับ 'กวี' ที่สวยงามเล่มนี้
แม้เนื้อหาจะเต็มไปด้วยความเปราะบาง บุบสลาย
การร้องไห้ และจิตใจที่ยับเยิน 💔