มีใครคนหนึ่งพร้อมจะนั่งข้างเธอเสมอ

📝 Just Read a Lot's Review

✨ 'เพราะบางครั้งคำปลอบโยนเป็นล้านคำ
อาจไม่เท่ากับการนั่งข้างๆ เพียงครั้งเดียว'
.
ฟีลหนังสือคือ Slice of Life มาก ความหนา 200 หน้า
อ่านเพลินๆ เรื่อยๆ ก็อ้ะแปปเดียวจบแล้ว
เล่าเรื่องราวของสถานที่หนึ่งในต่างจังหวัดของเกาหลี
เรียกได้ว่าเป็น ศาลาพักใจ ที่คนมาพักแล้ว ไม่ไปไหนต่อ
อยากอยู่ที่นี่ไปซักพัก จนเมื่อเวลานั้นมาถึง
เหมือนเรื่องราวที่มีจุดจบ การจากลาก็เช่นกัน
ซึ่งเป็นการจากลากันในรูปแบบต่างๆ ที่แม้จะเศร้า
แต่เมื่อเราทำความเข้าใจ ก็ยอมรับ และเข้าใจมันได้
.
'โอแบร์จ แอบบีย์โรด' เป็นที่พักที่มีร้านอาหารเรียบง่าย
ที่ดึงดูดเหล่าคนผ่านทาง ให้ชวนแวะพักและทานอาหาร

ที่แห่งนี้ มีเหล่าผู้คนที่มีเรื่องราวแห่งการสูญเสียมารวมตัวกัน
เอาจริงว่า ก็เล่าเรื่องย่อๆ ไม่ค่อยถูก 😂
แต่พออ่านไปเรื่อยๆ เรื่องราวของแต่ละคนก็จะร้อยเข้าหากัน
และมีการแทรก Flashback ของแต่ละคนเป็นระยะๆ
ให้ทราบถึงที่มา ที่กว่าจะมีวันนี้ และมาผูกพันกับ
ร้านแห่งนี้ได้อย่างไร แน่นอนว่าทุกคนล้วนสูญเสีย
และเก็บซ่อนมันเอาไว้ ยิ้ม ร่าเริง รอวันที่จะระเบิดออกมา
.
'เมื่อถึงจุดหนึ่งแล้ว ทุกอย่างก็จะผ่านพ้นไป
ถึงแม้ว่าตอนที่ได้รับข่าวร้าย
เหตุการณ์จะดูหนักหนามากเสียจนรับไม่ไหว
แต่เมื่อได้ใช้เวลาทำความเข้าใจและยอมรับความเศร้านั้นได้
เราก็จะก้าวต่อไปได้ในที่สุด
ต่อให้เป็นก้าวที่เชื่องช้าและต้องใช้เวลานานก็ตาม'
.
ในเรื่องนี้ท้ายที่สุดแน่นอนว่าหลีกไม่พ้นการจากลา และความเศร้า
แต่ละคนล้วนมีวิธีรับมือกับความเศร้าที่ต่างกัน
มันน่ารักมากๆ ที่ทุกคนพร้อมที่จะโอบกอดความเศร้าของผู้อื่น
แม้ว่าตัวเองก็มีความเศร้าอยู่มากมายแล้วก็ตาม
แบ่งๆกันเศร้าแหละเนอะ เผื่อมันจะบรรเทาลง ☺️

'คนเศร้าจะกอดคนที่เศร้ากว่าเอง'

ทั้งเล่มชอบพาร์ทนี้ที่สุด เอาจริงว่ามันมาเข้มข้นตอนนี้เลย
ท้ายสุดแล้วสิ่งที่เราคิดไปเอง มันอาจไม่เป็นอย่างนั้น
และเรื่องจริงๆ อาจเป็นเรื่องเศร้า จนต้องการคนมาปลอบมากๆเลย 🥺

ขอให้ทุกคนพบกับที่พักใจ คนที่พร้อมวางใจ
และพร้อมจะนั่งข้างๆเราเสมอ ในวันที่เราไม่ไหว 🍃

ปล. น้องแมวบนปก ไม่มีบทอะไร มานอนน่ารักเท่านั้น 😝