ตกลงฉันร้องไห้เพราะเศร้าหรือเพราะหิวกันแน่
실컷 울고 나니 배고파졌어요
Jeon Dae-jin
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
หนังสือเล่มนี้ประกอบไปด้วยข้อความที่มองโลกตามความเป็นจริง แต่ในขณะเดียวกันก็ช่วยปลอบโยนเพื่อไม่ให้สูญเสียความกำลังใจและความรัก ทุกช่วงเวลาของชีวิตมีการเปลี่ยนแปลง เราล้วนเปลี่ยนแปลงและใช้ชีวิตไป เราต่างปรับตัวเข้ากับโลกของความเป็นจริงอันดุเดือดและใช้ชีวิตกันต่อไป หากเหนื่อยล้าก็ร้องไห้ออกมาเถอะ พรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็ขึ้น พรุ่งนี้ยังมาเยือนพร้อมความหวัง ไม่ต้องเก็บซ่อนหรืออดทนอีกต่อไป
📝 Just Read a Lot's Review
💜 'บนโลกที่ใช้ชีวิตของตัวเองก็ยุ่งพอแล้ว
พวกเขาต้องว่างแค่ไหน...
ถึงได้มาตัดสินและยุ่มย่ามชีวิตคนอื่นกันนะ'
.
บอกเลยว่า ชื่อหนังสือไม่สัมพันธ์กับเนื้อหาจ้ะ 🤣
ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับของกินใดๆทั้งสิ้น
แต่มันเกี่ยวกับความรู้สึกของเรานี่แหละ 😆
.
อ่านแล้วจะได้ฟีลของ เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด
แต่จะไม่อบอุ่นเป็นผู้ใหญ่ฟีลพ่อสอนลูกขนาดนั้น
แต่จะได้ความเข้าใจ ความเป็นเพื่อนมากกว่า
.
ตลอดทั้งเล่มจะให้แง่คิดการใช้ชีวิต
และแง่คิดการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับคนรอบข้าง
หรือการมองโลกให้ง่าย ให้ใจเป็นสุข
สลับกับการมองโลกอย่างเข้าใจ
ว่าเอ้อคนรอบข้างเราก็ทำตัว Toxic นะ
และมักจะพูดจาอะไรให้เราเจ็บช้ำน้ำใจ
แล้วนักเขียนก็จะตอบกลับด้วยวิธีให้เรา
คิดบวก (แบบบวกเลยย หยอกก 🤣) คิดในแง่ดี
มาเป็นพลังให้ตัวเราฮึดสู้ และผ่านความบ้าบอไปในแต่ละวัน
.
ใดๆก็คือปกสีสวยยยย และน่ารักมากกก
เป็นคู่สีที่ดีต่อใจสุดๆ 💜💚
พอลองมาคิดว่าทำไมหนังสือถึงชื่อนี้
แล้วไม่เกี่ยวกับอาหาร หรือความหิวเลย
นักเขียนอาจจะกำลังบอกให้เราอย่าให้คิดมาก
คิดในแง่ดีไว้ก่อน ร้องไห้เพราะหิวแหละ ไม่ได้เศร้าอะไรหรอกเนอะ
แล้วยังไงล้ะ ก็ไปหาของกินสิเนอะ จะได้ไม่ร้องไห้ 🤣
เป็นอีกเล่มที่เราว่าโอเคเลยย
ไม่ไลฟ์โค้ชหนักเกินไป ไม่ยัดเยียดชุดความคิด
แค่มาเล่า มาคุย มาช่วยมองโลกแบบเพื่อนคุยกันนี่แหละ 😊
ปล. ชอบพาร์ทที่เวลาเค้าบ่นคน Toxic ฮาดี
เหมือนด่าแทนใจเราไปแล้ว 😂