คุณเคนต์และข้าพเจ้า Ms. Kent & Me

📝 Just Read a Lot's Review

🌊 'หญิงผิวดำนอนแผ่อยู่บนพื้นทราย
ข้างกายหล่อนมีไม้ค้ำวางอยู่
หล่อนหันมาตะโกนถามว่า

“ฉันมารอเงือกล้ะ เธอเคยเห็นเงือกรึเปล่า”

ด้วยประโยคแสนพิลึก ข้าพเจ้าขมวดคิ้ว
สายตาตวัดลงมอง
หล่อนมีขาข้างเดียว...เป็นขาซ้ายที่หายไป'
.
คืองานเขียน งานปก ชื่อเรื่อง ชื่อนักเขียน
ใดๆ ล้วนทำให้คิดไปว่า นี่มันงานแปลรึเปล่า
แต่ไม่ใช่จ้ะ! นี่งานนักเขียนไทยย
แล้วคือภาษาสวยงามมากก เนื้อเรื่องคือแบบ
ลอยๆ คว้างๆ เหงาๆ เต็มไปด้วยความหลากอารมณ์
จังหวะการเล่าเรื่อง การทอดอารมณ์ของตัวละคร
การที่เรื่องค่อยๆไป บทจะตัดชึบ ก็ชึบเลย
แบบหนังอินดี้เลยอ้ะ คือดีมากกกกก
บรรยากาศทะเลคืออวลมากๆ
อ่านจบคือแบบทอดถอนใจแบบ เฮ้อออ เลยย
.
ตัวเอกของเรื่อง ที่ไม่ระบุชื่อ ออกจากงานไปบ้านคุณย่า
เก็บสมบัติ ของต่างๆ เพื่อจะขาย เนื่องจากย่าเสียชีวิตแล้ว
ก็ไปเจอไดอารี่ของย่าเข้า ลองเปิดอ่านซักหน่อย
ก็เจอคุณย่าเขียนถึงสาวชื่อ 'เคนต์' ในบันทึกบรรยายว่า

'คุณเคนต์เป็นหญิงเพี้ยน หน้าตาสะสวย พิการ และเพี้ยน..'

ในไดอารี่คือมีเรื่องราวของคุณเคนต์มากมาย
อ่านมากๆเข้าก็เริ่มสนใจ จึงลองไปที่ชายหาด
ที่คุณย่าระบุว่าพบคุณเคนต์ในไดอารี่ และก็เจอจริงๆ
.
การพูดคุยกัน เป็นไปด้วยบทสนทนาที่น้อยนิด
ไม่ยาว ไม่สั้น และบางทีก็เหมือนไม่เข้าใจ
สื่อสารกันพอประมาณ แต่ก็สามารถผูกมิตรกันได้
มีเรื่องราวเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ของทั้งคู่
แม้มันจะไม่เหมือนเรื่องราวของคู่อื่นๆ
แต่มันก็เบ่งบานขึ้นในใจคนทั้งคู่
.
'ข้าพเจ้าไม่ใช่ผู้อ่อนด้อยประสบการณ์
หรือแม้จะเป็นผู้อ่อนด้อยจริง ก็คงพอทราบได้ว่า
ข้าพเจ้าตกหลุมรักคุณเคนต์เสียแล้ว'
.
จากนั้นนักเขียน พาเราไปสู่จุดอินดี้สุดๆ
มึนๆ งงๆ เคว้งคว้าง ไปกับเนื้อเรื่อง
แล้วพาเราออกเดินทางค้นหาความรู้สึก
ไปพร้อมๆกับตัวเอกของเรา
.
เป็นงานเขียนที่ดีจริงๆค่ะ รู้สึกได้ถึงมวลความอวล
ความเคว้งง ชวนติดตาม และอยากรู้ว่าจะลงเอยอย่างไร
เราเชื่อว่าบางคนอาจจะทัชกับเรื่องนี้นะ
แบบประมาณว่าเจอคนที่เค้าอินดี้ๆอ้ะ 😆

อ่านงานนี้แล้ว อยากลองหางานเขียนอื่น
ของคุณ LADYS (ลา-ดิด) มาอ่านอีกเลยค่ะ 💖

ปล. ชอบงานปกมากก เราชอบคู่สีนี้อ้ะ
สีครีม สีฟ้าน้ำทะเล มันน่ารักมากๆ njorvks