ฝากความคิดถึงไปกับตู้โทรศัพท์แห่งสายลม

📝 Just Read a Lot's Review

📞 'บางทีมันอาจไม่เสียหายอะไร ที่จะพูดคุย
ต่อไปเรื่อย ๆ กับคนที่ไม่ได้อยู่กับเราอีกต่อไปแล้ว'
.
บางครั้งการจากไปของใครบางคน
มันก็ปุบปับกะทันหันไม่ทันได้ตั้งตัวเตรียมใจ
แม้กระทั่งความในใจมากมาย ก็ยังไม่ได้ส่งไปถึง
'ตู้โทรศัพท์แห่งสายลม' ณ เบลล์การ์เดีย
กำลังทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมความรู้สึก
จากเรา ไปยังคนที่เราไม่สามารถพูดคุยบอกกล่าว
กับเขาได้ในโลกแห่งความเป็นจริงอีกต่อไป
.
'ความเศร้าเสียใจของทุกคนจะดูเหมือนกันในตอนแรก
แต่ในท้ายที่สุดต่างก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว'
.
ยูอิ สูญเสียลูกสาวและคุณแม่ไปในเหตุการณ์สึนามิ
เธอเป็นนักจัดรายการวิทยุ วันหนึ่งมีสายโทรเข้ามา
จากชายที่สูญเสียครอบครัวจากสึนามิเช่นกัน
เขาเล่าว่า เขาเดินทางไปยังตู้โทรศัพท์แห่งสายลม
และพูดคุยกับภรรยาและลูกสาวของเขาที่จากไป

ยูอิเดินทางไปยังที่แห่งนั้น ณ เบลล์การ์เดีย
เธอได้พบกับทาเคชิ ผู้สูญเสียภรรยาและการพูดของลูกสาวไปพร้อมกัน
เรื่องราวของเธอและเขา ที่แลกเปลี่ยนความเศร้า
ความเงียบ ความเข้าใจ ผ่านความสูญเสียของกันและกัน
.
'ความสุขอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ในความทุกข์เสมอภายในใจเราทุกคน'
.
ทั้งคู่ยังได้พบเจอกับผู้คนมากมายที่เดินทาง
มายังตู้โทรศัพท์แห่งนี้ และคุณซาซากิกับภรรยา
ผู้ดูแลสถานที่แห่งนี้ และจิตใจที่บอบช้ำของทุกคน
.
มีปมเรื่องให้ลุ้น ทั้งการปลดล็อคความเศร้าของยูอิ
การกลับมาพูดอีกครั้งของลูกสาวทาเคชิ
ผู้เขียนแม้เป็นชาวอิตาลี แต่ถ่ายทอดเรื่องราว
ออกมาเป็นวรรณญี่ปุ่นได้อย่างสมูทมากๆ
.
คือมันอบอุ่นมากกก อ่านแล้วยิ้มอ่อนๆไปตลอดทั้งเรื่อง
และแต่ละตอน จะแทรกเหมือนเกร็ดเล็กๆของเรื่องราวไว้
เช่น เพลงที่ยูอิฟัง สิ่งที่ทาเคชิกับลูกสาวคุยกัน
สิ่งที่เด็กชายพูดในตู้โทรศัพท์ หนังสือที่ยูอิอ่าน
และอีกมากมายที่เรารอจะพลิกอ่านตลอด
ให้ความรู้สึกเหมือนอ่าน The Comfort Book ของ Matt เลยย 🥹
.
เป็นหนังสือที่เหมือนจะฮีลใจคนที่มีการสูญเสียเกิดขึ้น
อ่านแล้วชวนให้คิดถึงคนที่จากไป
รู้สึกอยากไปที่ตู้โทรศัพท์นั้นบ้าง ☺️
เพื่อจะได้พูดคุยกับคนที่เราคิดถึงอีกซักครั้ง 💖

ปล. ตอนท้ายของเรื่องมีคำถามฝากถึงผู้อ่าน
15 ข้อ เหมือนเป็นการทบทวนความรู้สึกหลังอ่าน
ตกตะกอน และทำความเข้าใจกับสิ่งที่หนังสือ
สื่อที่ถึง เราและได้รับความรู้สึกใดกลับมา
น่ารักมากๆๆๆๆ