ในนรก ฝนตกเป็นความรัก
'มันดา เอช
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
ในชีวิตคน ย่อมมีบางช่วงที่หัวใจแปรปรวนและคุ้มคลั่ง สาเหตุหลักๆ นั้น หากมองข้ามรายละเอียดแล้ว ส่วนใหญ่ปัญหาจะเกิดขึ้นมาจากคำเพียงสองคำเท่านั้น นั่นคือ “ความรัก” และ “ความกลัว” สองสิ่งนี้หากเรามีมันมากเกินไป หรือหากมีไว้โดยไม่รู้จักวิธีดูแล มันย่อมกลายเป็นพิษ
ความรักที่เป็นพิษนั้นคือ ความอยากครอบครอง ส่วนความกลัวที่เป็นพิษนั้นคือ ความวิตกจริต
แน่นอน สองสิ่งนี้ไม่เคยนำพาความสุขใจมาสู่ชีวิต มันมีแต่จะทำให้เราบ้าคลั่งขึ้นความอยากครอบครอง เมื่อมีมากเข้ามันก็จะแผ่ขยายแตกสายไปเป็นความอิจฉาริษยาและความความหึงหวง ส่วนความวิตกจริตนั้นเมื่อสั่งสมมานานพอ มันก็ย่อมแตกหน่อไปเป็นความโกรธ ความเกลียดและความบ้า ซึ่งเมื่อคนเรามีสิ่งเหล่านี้ครบถ้วนในชีวิตแล้ว ชีวิตย่อมเป็นอะไรไปไม่ได้มากไปกว่า พายุคลั่งที่กำลังพัดสาดสายฝนวนไปวนมาล่อสายฟ้าให้ฟาดลงมาทำร้ายอากาศธาตุอันว่างเปล่าในใจกลางตัวมันเอง
พูดเสียดูดี ทั้งหมดนี้ ผมก็แค่อยากบอกว่า เรื่องเล่าชุด “ในนรก ฝนตกเป็นความรัก” นั้น โดยแท้จริงแล้วมันเป็นเรื่องความรัก ความรักและความกลัว ความกลัวและความบ้า ความบ้าและความเพี้ยนที่ในช่วงหนึ่งของชีวิตอาจเกิดขึ้นกับเราได้ ความรักที่ไม่ได้รับการเติมเต็ม ย่อมเต็มไปด้วยการสู้รบปรบมือกับตัวเอง ความกลัวที่ไม่ได้รับการดูแล ย่อมนำพาเราไปสู่ความหม่นหมอง และความบ้าที่ไม่มีที่ระบายออกนั้น ก็ย่อมบ่มเพาะรอวันระเบิดออกมาเป็นความคุ้มคลั่งและผิดเพี้ยน
แต่อย่างไรก็ตาม ชีวิตเป็นเรื่องสนุก สนุกมัวเมาและเอามัน ผมเชื่อเช่นนี้ ดังนั้น เสน่ห์ของชีวิตจึงมีอยู่ว่า ทุกๆ เรื่องในชีวิตคนเรานั้น ไม่ว่ามันฟอนแฟะเละเทะ หรือเลวร้ายแค่ไหน แต่เมื่อพอ “ผ่าน” มาได้ มันก็มักจะกลายเป็นเรื่องตลกขำขันและฮาเสียดสี ได้เสมอ
งานชุดนี้ก็เช่นกัน โดนส่วนตัวแล้ว ผมรู้สึกสนุกกับมันทุกครั้งที่ลงมือทำและแอบขำตัวเองอยู่บ่อยๆ เวลาที่สำนึกได้ว่าเราคือผู้เขียนนี่หว่า แต่หุบปากเถอะ! พูดมากไปกว่านี้ เดี๋ยวจะกลายเป็นพวกหลงตนเองที่ชอบพูดพล่ามคำสวยๆ อธิบายหนังสือของตัวเอง ดังนั้นเอาเป็นว่า มันก็ผสมๆ กันอยู่น่ะแหละครับ ได้เรื่องบ้าบอคอแตกทั้งหลายของชีวิตนั้น!
‘มันดา เอช
📝 Just Read a Lot's Review
🔥 ไม่เคยเลย ไม่เคยได้อ่านหนังสือแนวนี้มาก่อน
ไม่น่าเชื่อว่าสมัยนี้จะตีพิมพ์แบบนี้ขายแล้ว
แบบที่ผู้เขียน เขียนอะไรก็ได้แบบที่อยากเขียน
เหมือนระบายความในใจ เสียดสีสังคม
เหมือนเขานั่งนิ่งๆ และกระแสรอบข้างก็ไหลไป
.
แล้วเขาก็ด่าไป!
.
เสียดสีสังคม บูลลี่นั่นนี่ งงไปหมด
แต่ไอเราก็แปลกใจตัวเองที่ก็ไม่ได้ไม่พอใจ
เราก็พยายามอ่าน แล้วพยายามทำความเข้าใจเรื่องราว
เพราะเขียนเรื่องไม่ประติดประต่อ
อยากจะกระโดดไปทางนี้ก็ไป ทางโน้นก็ไป
โอ้ว งงสุดๆ
.
ในหนังสือผู้เขียนจะเขียนประโยค 2 ประโยคซ้ำ 2 ครั้ง
เลยคิดว่าเขาคงชอบประโยคนี้
.
'ในการกินไม่มีการนับเม็ดข้าวหรือคำนวณพลังงานไปด้วย'
'คนเราคิดได้เท่าถ้อยคำที่รู้จัก'
.
แล้วพอพลิกไปหน้าประวัติผู้อ่าน
ก็รู้สึกแบบ อื้มม ชีวิตเขาผ่านอะไรมาเยอะ
เรื่องราวมันเลยเยอะๆแบบนี้ละมั้งนะ
.
คนที่อ่านแล้วเข้าถึงแก่นของหนังสือ
คิดว่าคงจับอะไรบางอย่างได้ถึงแหละ
ความรู้สึกบางอย่างที่ผู้เขียนอยากจะบอก
'คนเราคิดได้เท่าถ้อยคำที่รู้จัก'