ไทเปมีน้ำตาโปรยปรายเป็นบางแห่ง
นัท ศุภวาที
📷 รูปภาพ
📖 เกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้
คำของธันวา’ เรื่องสั้นสำดับที่หนึ่งที่เปิดตัวรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ได้เหงาจับใจ ผ่านชีวิตของ ‘ธันวา’ ที่คืบเคลื่อนไปในไทเปเพียงลำพัง โดดเดี่ยวอยู่ในเมืองเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยสีสันและผู้คนมากหน้าหลายตา แต่ด้านหนึ่งกลับจำเจเงียบเหงา โดยไม่ได้ประกาศตัวว่าเป็นคนเหงาและฟูมฟายให้กับมัน แต่บรรยากาศเหงาๆ ฉายชัดออกมาจากกิจวัตรประจำวัน ชีวิตที่วนซ้ำระหว่างที่พักกับที่ทำงาน ไม่มีเพื่อนสนิท ไม่มีคนรัก ไม่พูดถึงบ้านที่รอให้กลับไปหา มีแค่ความสัมพันธ์ขาดๆ หายๆ ในแอปพลิเคชันหาเพื่อนบางครั้งคราวที่พอจะยึดโยงไว้ได้บ้าง
📝 Just Read a Lot's Review
☔️ 'หมดเรี่ยวแรงจะทำอะไร การเริ่มต้นใหม่
ในเมืองที่ไม่รู้จักดีพอแบบนี้ สูบพลังที่มีไปจนหมด
หัวใจที่เคยพองโตก่อนหน้านี้กับเมืองใหม่แห่งนี้
ไม่หลงเหลืออยู่ในความรู้สึกของฉันอีกแล้ว'
.
ไทเป ในความทรงจำของแต่ละคนย่อมต่างกัน
ไทเปสำหรับบางคน อาจจะเป็นแค่ที่ท่องเที่ยว
สร้างความสุขชั่วคราว และมีรูปภาพไว้ย้อนความประทับใจ
แต่ไทเปสำหรับบางคน ก็จะมีความทรงจำ
และใครบางคนผุดขึ้นมาให้นึกถึงเสมอ
ซึ่ง ไทเปสำหรับพี่นัท เป็นแบบหลัง
.
เรื่องสั้นเสมือนจริง 4 เรื่อง
บรรจุอยู่ในหนังสือเล่มนี้
พอเกริ่นมาแบบนั้น อ่านไปก็ได้แต่สงสัยไป
มีส่วนไหนเป็นเรื่องจริงบ้างน้า 🤣
แต่ไม่ว่าจะจริง หรือแต่ง เรื่องราวก็ได้ผสานกันเป็นความรู้สึก
ที่อ่านไปก็อินตามไปด้วย
.
'เหมือนแรงดึงดูดบนพื้นโลกอ่อนลง
แต่แรงดึงดูดระหว่างผมกับเขากลับมากขึ้น
เราใช้ไหล่ของเราพิงกันไป
ระยะห่างระหว่างผมกับเขาเป็นศูนย์'
.
เรื่องทั้งหมดมี background เป็นเมืองไทเป
เรื่องที่ 1 และ เรื่องที่ 3 จะเล่าเรื่องความรัก
ความรู้สึกดี ที่เกิดขึ้นมาในระยะเวลาอัน
เกิดแทรกขึ้นมาในระหว่างที่จิตใจเปลี่ยนเหงา
แต่เต็มไปด้วยความทรงจำที่เจ็บปวด สวยงาม
.
เรื่องที่ 2 จะออกแนวแฟนตาซีนิดๆ
พูดคุยกับตัวเอง ความอ้างว้างนำพาให้จิตใจคิดลบ
เป็นอีกเรื่องที่ปลอบประโลมใจให้ผู้คนหันมองตัวเองในอีกมุมนึง
และจะพบกับความกล้าหาญที่เราทุกคนเข้มแข็งพอ
ที่จะเผชิญกับมันได้แน่นอน
.
ส่วนเรื่อง สุดท้ายยย!!! พีคมากก ชอบเรื่องนี้มากกก
มีความหักมุม หักศอกด้วย
เต็มไปด้วยความรุนแรง ดุดัน เศร้า เห็นอกเห็นใจ
ความสงสาร และลงท้ายด้วยความรัก
อ่านไปตอนกลางเรื่องคือโมโห บ่นออกเสียงเลย
พอจบตอนคืออึ้งและเหวอมากกก
แล้วแบบ ง่าาา ฮืออออ
.
เรื่องก็คือ ชายหนุ่มหนีมาอยู่เมืองไทเป
ด้วยว่าวัยเด็กจนโตกับที่บ้าน โดยเฉพาะพ่อ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
พอมาอยู่ไทเป ก็ไม่ติดต่อทางไทยเลย ฟีลสาบสูญไปเลย
มาใช้ชีวิตหางานทำที่นี่ ตกระกำลำบาก
ถีบตัวเองขึ้นมาจนมีกินมีใช้ระดับนึง
พบแฟนสาวชาวไต้หวัน แต่งงาน มาอยู่ด้วยกัน
จนวันนึงกลับห้องเจอจดหมายมาหย่อนในตู้
เป็นลายมือพ่อ!!! บอกว่าจะมาหา
แล้วพ่อก็มาปรากฏตัวจริงๆ!!!
พ่อมาไง หาเค้าเจอได้ยังไง รู้ได้ไงว่าอยู่ที่นี่
.
อ้ะ! เปิดเรื่องไว้ให้เท่านี้ แต่มันเป็นจุดเริ่มต้นที่เหวอมาก
และก็ลงเรื่องได้เหวอมากเช่นกัน
แต่กลายเป็นเรื่องที่เราชอบที่สุดในเล่มนี้
อ่านจบแล้วคือแบบ งืออ ฮืออ
เป็นอีกเล่มที่แนะนำให้ลองอ่านค่ะ
มันอวลๆ ซึมๆ เหม่อๆ
อ่านแล้วเรารู้สึกใจลอยๆไปมากเลย ☺️