บันทึก/คนขาย/หนังสือ

📝 Just Read a Lot's Review

📝 ไดอารี่หนึ่งปีของเจ้าของร้านหนังสือมือสอง
The Bookshop แห่งเมือง Wigtown ประเทศสก็อตแลนด์
.
'ปฏิกิริยาของลูกค้าเป็นวัตถุดิบที่มากเกินพอ
จะให้เขียนหนังสือได้เป็นเล่มๆ'

นี่คงเป็นจุดกำเนิดของไดอารี่หนา 400 หน้านี้แน่ ๆ
ไดอารี่ถูกบันทึกไว้เมื่อ ก.พ. 2013 - ก.พ. 2014
ข้ามบ้างบางวัน แล้วแต่อารมณ์ของ ชอน บายเทล
.
'ก่อนซื้อร้านหนังสือ ผมจำได้ว่าตัวเองเคยน่ารักและเป็นมิตรทีเดียว
การถูกกระหน่ำยิงด้วยคำถามบื้อเบื้อตลอดเวลา
ภาวะการเงินที่ผันผวนของธุรกิจนี้ การถกเถียงอันไม่สิ้นสุด
กับพนักงานและบรรดาลูกค้าผู้เซ้าซี้วุ่นวายน่าเบื่อหน่ายแบบไม่รู้จบ
ทำให้ผมกลายเป็นคนแบบนี้ แล้วผมคิดจะเปลี่ยนแปลง
อะไรบ้างไหม ไม่'
.
คือเป็นเจ้าของร้านที่กวนมากกก แบบกวนเลยอ้ะ
จะพูดว่ามีอารมณ์ขันดีมั้ยหนอ แต่ก็ออกแนวเจ้าอารมณ์
ขี้โมโห แล้วก็ไม่ค่อยแคร์ลูดค้าด้วยนะบางที
ยิ่งพอเล่าถึง พนักงานที่ร้านก็กวนพอๆกับเจ้าของเลย
เค้าถึงอยู่ด้วยกันได้สินะ 🤣
.
นอกจากบันทึกประจำวันที่จะได้อ่านในเล่มนี้
สิ่งที่จะได้รู้เพิ่มขึ้นคือ การรันกิจการร้านหนังสือมือสองค่ะ
ทั้งงานหน้าร้าน งานออนไลน์
และงานประจำเลยคือการไปซื้อหนังสือมือสอง
จากเหล่าผู้คนที่ติดต่อมาว่าอยากขาย
ไม่ว่าจะด้วยเป็นหนังสือตัวเอง หรือหนังสือ
ของญาติที่ล่วงลับไปแล้ว
ชอน จะต้องตระเวณไปตามที่ต่างๆทั่วประเทศ
เพื่อคัดหนังสือ และนำกลับมาที่ร้าน
จากนั้นก็มาคัดหนังสือขึ้นชั้นตามหมวด
ลงทะเบียนหนังสือในระบบร้าน
คืออ่านแล้วเพลินดีมาก ๆ เลย
.
และที่สำคัญเลยคือการรับมือกับลูกค้าแบบต่าง ๆ
เข้าใจเลยว่า มันก็ไม่ได้มีลูกค้าที่น่ารัก ๆ เสมอไป
ลูกค้าที่เข้าใจยาก เอาแต่ใจ งี่เง่า ก็มีมากมายเหลือเกิน
คนไม่เจอเองก็อาจไม่มีวันเข้าวจ
ส่วนชอนคือต้องรับมือกับลูกค้าเหล่านี้
จนสามารถนำมาเขียนบ่นได้เป็นเรื่องเป็นราว
จนเป็นเล่มหนา 400 หน้าขนาดนี้ 🤣
.
อ่านเรื่องของชอนไป ก็จะได้บรรยากาศคล้าย
เจ้าของร้านหนังสือมือสอง เอ.เจ.ฟริกกี้
ในหนังสือ 'หลากเรื่องในชีวิตของชายที่รักหนังสือ' มากก
คิดด้วยซ้ำว่าเค้าเอาบุคลิกของชอนไปเป็นต้นแบบ
ของคุณฟริกกี้รึเปล่า กวนๆ เจ้าอารมณ์
.
และคุณชอนยังเหงาๆช่วงโควิด
งอกหนังสือออกมาแซวลูกค้าได้อีกเล่มด้วยใน
แปลกพิกลคนรักหนังสือ ที่แบ่งลูกค้าออกเป็น 7 หมวด
ตามใจที่คุณชอนจะอยากจัดประเภทลูกค้าเลยค่ะ