เดือนเมษายน พาใครบางคนกลับมา

📝 Just Read a Lot's Review

🌤 'อีกครั้งที่เวลา ได้วนเวียนมา
จนถึงในเดือนเมษา
ครบรอบในวันที่เธอลา ที่เธอนั้นจะมา
ในความทรงจำอีกครั้ง' — เมษา, Fellow Fellow
.
'จะได้อรรถรสมากยิ่งขึ้นหากได้อ่านในเดือนเมษายน
พร้อมนึกถึงใครบางคนไปด้วย'
.
ที่บรรณาธิการกล่าวไว้นั้น ก็อาจจะไม่เกินจริงเท่าไหร่
แต่ถ้าจะให้บอกว่าอ่านเดือนอื่นได้ไม๊ ก็ได้แหละ
แต่อ่านเดือนนี้ มันก็จะได้อารมณ์คล้องไปกับไทม์ไลน์
ของเรื่อง และทำให้เราอินกับมันได้ง่ายขึ้น
.
หนังสือมีกลิ่นอายของ Normal People เล็กน้อย
ในเรื่องของการมีอะไรไม่คุยกัน เลยทำให้หลายอย่าง
มันค้างคาใจ และคอยแต่จะหวนนึกถึงมัน
.
'คนเราแทบจะจำไม่ได้เลยว่าดอกไม้ไฟที่เคยเห็นเป็นรูปอะไร
หรือมีสีอะไร เราจำได้แค่ว่าดูอยู่กับใครแล้วรู้สึกอะไรอยู่ในระหว่างที่ดู
แล้วมีเพียงความรู้สึก ที่รู้สึกว่าชั่วขณะนั้นมันช่างงดงามเท่านั้น
ที่ยังหลงเหลืออยู่ในความทรงจำอย่างแจ่มชัด'
.
ไม่เพียงแต่การไม่พูดกัน ความสัมพันธ์อื่น ๆ ในเรื่อง
ก็มีหลายมิติมาก ออกไปในแนวผู้ใหญ่ ไม่ใช่รักหวานแหวว
เป็นการตัดสินใจเอาเอง ว่าจะทำแบบนี้ของตัวละครทุกตัว
มันเลยทำให้เรื่องมันดำเนินไปอย่างหน่วง ๆ เนิบ ๆ
แล้วค่อยมาขมวดปมเอาตอนท้าย ๆ ซึ่งก็ทำให้
อารมณ์ที่เกริ่นมาทั้งหมด มันอัดแน่นและส่งให้
จบได้แบบเคลียใจมาก ๆ
.
สำหรับขวัญมองว่า เป็นเรื่องของคนที่ยังมีใครบางคนอยู่ในใจ
และยังเก็บซ่อนเค้าเอาไว้ในความรู้สึกเป็นอย่างดี
และพยายามใช้ชีวิตต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่มันคอยแต่จะนึกถึง ๆ อยู่เสมอ
แล้วอาการนี้น้ะ
มันแย่ตรงที่ว่า ถ้าฝืนมูฟออนไปกับคนอื่น
มันรังแต่จะสร้างรอยแผล และความบอบช้ำให้อีกคนเท่านั้นเอง
.
สุดท้ายแล้ว มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเดือนเมษาหรอก
มันอยู่ในทุก ๆ เดือน ในทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว
ที่จะดึงเอาคน ๆ นั้นในใจเราขึ้นมา ได้ตลอดเวลานั่นแหละนะ

ปล. เรื่องนี้ เวลาเล่าเรื่อง ผู้เขียนจะชอบบรรยาย
สถานการณ์แวดล้อมที่ตัวละครมองอยู่ หรือมีส่วนร่วมอยู่
คิดภาพตามเหมือนเราดูหนังอยู่เลย
หรือเพราะผู้เขียนเป็น Producer หนัง, อนิเมชั่น กันนะ
(เช่นเรื่อง Your Name และอื่น ๆ)
การเขียนของเค้าเลยออกมาในลักษณะนี้
อ่านไปด้วย นึกตามไปด้วย เพลินมาก ๆ เลย